কোঠাৰ ভিতৰত এটা সন্ধিয়া: এক ৰহস্যময় আৰম্ভণি
হোটেলৰ কৰিডৰটো পাৰ হৈ যেতিয়া আমি আমাৰ বাবে নিৰ্ধাৰিত ৩০২ নম্বৰ কোঠাটোৰ দুৱাৰমুখত থিয় হ’লোঁ, মোৰ বুকুখন ধপধপাবলৈ ধৰিলে। তাইৰ হাতত থকা চাবিপাতেৰে দুৱাৰখন খুলিলে। ভিতৰত সোমোৱাৰ লগে লগে এক গধুৰ আৰু নিস্তব্ধ পৰিৱেশে আমাক আদৰিলে। বাহিৰৰ কোলাহলৰ পৰা আঁতৰত এই কোঠাটো যেন এখন বেলেগ জগত আছিল। খিৰিকীৰ পৰ্দাবোৰ আধা খোলা আছিল, যাৰ মাজেৰে জোনাকৰ এক শেঁতা পোহৰ আহি পৰিছিল। টেবুলৰ ওপৰত জ্বলি থকা ডিম লাইটটোৱে গোটেই কোঠাটোত এক ধৰণৰ ধোঁৱাময় আৰু ৰহস্যময় ছাঁৰ সৃষ্টি কৰিছিল।
সাজ-পোছাকৰ সেই মোহিনী ৰূপ:
মই তাইৰ ফালে চালোঁ। আজি তাইক আগতকৈ বহুত বেছি অচিনাকী আৰু আকৰ্ষণীয় লাগিছে। তাই পিন্ধিছিল এক গাঢ় ৰঙা বৰণৰ দামী অসমীয়া চিল্কৰ মেখেলা-চাদৰ, য’ত সোনালী গুণাৰ কাম কৰা আছিল। পোহৰ পৰিলে সেই কামবোৰ চিকমিকাই উঠিছিল। তাইৰ ডিঙিত থকা পৰম্পৰাগত ঢোলবিৰিটোৱে এক বিশেষ আভিজাত্য প্ৰকাশ কৰিছিল। তাইৰ খোপাত পিন্ধা তগৰ ফুলৰ তীব্র সুগন্ধই সমগ্ৰ কোঠাটো আমোলমোলাই আছিল, যিয়ে মোৰ ইন্দ্ৰিয়বোৰক উত্তেজিত কৰি তুলিছিল।
সেই শক্তিশালী ব্যক্তিত্ব (The Bull):
বিচনাত এজন পুৰুষ ইতিমধ্যে বহি আছিল। তেওঁৰ বলিষ্ঠ শৰীৰ আৰু শান্ত ব্যক্তিত্বই এক ধৰণৰ আধিপত্যৰ উমান দিছিল। তেওঁ পিন্ধিছিল এটা কুচকুচীয়া ক’লা ৰঙৰ কুৰ্তা আৰু বগা পায়জামা। তেওঁৰ ভৰিৰ ওপৰত ভৰি তুলি বহি থকা ভংগীমাই কৈ দিছিল যে আজি এই কোঠাটোৰ পৰিৱেশ তেওঁৰ নিয়ন্ত্ৰণত। তেওঁৰ চকুহাল স্থিৰ আৰু শক্তিশালী আছিল, যিয়ে আমাক ভিতৰত সোমোৱা দেখি এক বিজয়ী হাঁহি মাৰিলে।
তাইৰ সেই প্ৰথম আদেশ:
তাই মোৰ ফালে এবাৰ চালে। তাইৰ চকুহালত আজি কোনো দয়া বা কোমলতা নাছিল, আছিল কেৱল এক অদ্ভুত উত্তেজনা আৰু চৰম আধিপত্য। তাই মোৰ চকুলৈ চাই অতি ধীৰেৰে অথচ দৃঢ় মাতেৰে ক’লে:
> “যোৱা, সেই চুকটোত থকা কাঠৰ চকীখনত গৈ বহা… এতিয়াৰ পৰা তুমি কেৱল এজন দৰ্শক, একো নকবা।”
>
মই একো প্ৰতিবাদ নকৰিলোঁ। মোৰ ভৰি দুখন যেন যন্ত্ৰচালিত হৈ সেই আন্ধাৰ চুকটোৰ ফালে আগুৱাই গ’ল। মই চকীখনত বহি ল’লোঁ আৰু বুজি পালোঁ যে আজিৰ নিশা মোৰ কোনো অস্তিত্ব নাই। মই কেৱল এজন নীৰৱ সাক্ষী হৈ মোৰ নিজৰ পত্নীক আন এজন শক্তিশালী পুৰুষৰ সন্মুখত সমৰ্পণ কৰা দৃশ্যটো চাই থাকিবলৈ বাধ্য হ’ম।

চুম্বন আৰু আধিপত্য: এক নতুন ক্ষমতাৰ খেল
মই সেই এন্ধাৰ চুকটোত বহি থকাৰ পৰাই দেখিবলৈ পালোঁ কেনেকৈ পৰিৱেশটো লাহে লাহে সলনি হ’বলৈ ধৰিলে। তাই সেই বলিষ্ঠ মানুহজনৰ (Bull) ফালে খোজ ল’লে। তাইৰ ৰঙা চিল্কৰ মেখেলা-চাদৰখনৰ আচলটো মাটিত চুঁচৰি গৈছিল, যাৰ খচখচনি শব্দই কোঠাটোৰ নীৰৱতাক অধিক গভীৰ কৰি তুলিছিল।
সেই নিবিড় আলাপ:
তাই তেওঁৰ একেবাৰে ওচৰত গৈ থিয় হ’ল। তেওঁৰ ক’লা কুৰ্তাৰ হাতখনত তাই নিজৰ হাতখন থলে। তাইৰ কোমল আৰু বগা আঙুলিবোৰ তেওঁৰ শক্তিশালী বাহুৰ ওপৰত এক বিশেষ বৈপৰীত্য সৃষ্টি কৰিছিল। তাই তেওঁৰ চকুলৈ চাই অতি স্পষ্ট আৰু গম্ভীৰ মাতেৰে ক’লে:
“আজি নিশাৰ সকলো সিদ্ধান্ত কেৱল মোৰ হ’ব। আপুনি কেৱল উপভোগ কৰক… আৰু সি (মোৰ ফালে আঙুলিয়াই) কেৱল চাই থাকিব।”
মানুহজনে এক অদ্ভুত তৃপ্তিৰ হাঁহি মাৰিলে। তেওঁৰ চকুত আছিল এক বিজয়ী ভাব। তেওঁ তাইক নিজৰ নিচেই কাষলৈ চপাই আনিলে। তাই মোৰ ফালে এবাৰ চালে—সেই চাৱনিত আছিল এক ধৰণৰ প্ৰত্যাহ্বান। তাই তেওঁক ক’লে, “আজিৰ ৰাতিটো কেৱল আমাৰ। মই বিচাৰোঁ সি আমাক লক্ষ্য কৰক, যাতে সি বুজি পায় মই কিমান মুক্ত হ’ব পাৰোঁ আৰু আনৰ বাহুৰ মাজত মই কেনেকৈ নিজক বিলাই দিব পাৰোঁ।”
সেই ঐতিহাসিক চুম্বন:
হঠাত কোঠাটোৰ বতাহ যেন আৰু অধিক গধুৰ হৈ পৰিল। তাই তেওঁৰ মুখখন নিজৰ দুহাতেৰে আলফুলে ধৰিলে। তেওঁলোকৰ মাজৰ দূৰত্ব লাহে লাহে কমি আহিল। প্ৰথমে তেওঁলোকৰ কপাল দুখন ইখনে সিখনক স্পৰ্শ কৰিলে। তাৰ পিছত, অতি ধীৰে ধীৰে, তেওঁলোকৰ ওঠ দুখন এক নিবিড় চুম্বনত মিলিত হ’ল।
মই চকু নিমিষ নেপেলাই সেই দৃশ্যটো চাই আছিলোঁ। সেইটো কেৱল এটা সাধাৰণ চুম্বন নাছিল; সেয়া আছিল মোৰ ওপৰত থকা তাইৰ আধিপত্যৰ এক চৰম প্ৰদৰ্শন। তাই চকু মুদি সেই মানুহজনৰ মাজত বিলীন হৈ পৰিছিল। তেওঁৰ শক্তিশালী হাত দুখনে তাইৰ কঁকালত থাপ মাৰি ধৰিছিল।
সেই মুহূৰ্তত মই অনুভৱ কৰিলোঁ যে মই এতিয়া কেৱল এজন নামমাত্ৰ স্বামী। এই কোঠাটোত চলি থকা এই খেলখনত মোৰ কোনো স্থান নাই। তাইৰ তগৰ ফুলৰ গোন্ধটো এতিয়া সেই মানুহজনৰ গাত বিয়পি পৰিছিল। মই বুজি পালোঁ যে এইটোৱেই সেই চুক্তিৰ আৰম্ভণি, য’ত মই নিজৰ পত্নীক আনৰ বাহুৰ মাজত সুখী হোৱা দেখি এক অদ্ভুত যন্ত্ৰণা আৰু উত্তেজনাৰ মাজত ডুবি থাকিবলৈ বাধ্য।

চাচটিটি কেজ আৰু গৌৰৱ: এক চিৰন্তন বন্দীত্ব
সেই নিবিড় চুম্বনৰ পিছত কোঠাটোৰ উত্তাপ যেন বহুগুণে বাঢ়ি গ’ল। তাই লাহেকৈ সেই মানুহজনৰ (Bull) বাহুৰ পৰা আঁতৰি আহিল, কিন্তু তাইৰ চকুহালত এতিয়াও এক চৰম উত্তেজনাৰ আভাস আছিল। তাই ধীৰে ধীৰে মোৰ সেই এন্ধাৰ চুকটোৰ ফালে খোজ ল’লে। মেখেলা-চাদৰৰ সেই সোনালী গুণাৰ কামবোৰ চাকিৰ পোহৰত পুনৰ চিকমিকাই উঠিল।
মোৰ গোপন চিহ্নৰ উন্মোচন:
মোৰ একেবাৰে সন্মুখত থিয় হৈ তাই মোৰ চকুলৈ থৰ লাগি চালে। তাইৰ চাৱনিত এতিয়া কোনো মৰম নাছিল, আছিল কেৱল এক আদেশমূলক দৃঢ়তা। তাই গম্ভীৰ মাতেৰে ক’লে:
“বাবে, এতিয়া তোমাৰ সেই ‘চিন’টো দেখুওৱা… যিটোৱে প্ৰমাণ কৰে যে তুমি সম্পূৰ্ণৰূপে মোৰ আৰু মোৰ বাহিৰে তোমাৰ কোনো নিজা অস্তিত্ব নাই।”
মই কঁপতীয়া হাতেৰে মোৰ সাজ-পোছাক অলপ আঁতৰাই মোৰ চাচটিটি কেজ (Chastity Cage) টো দেখুৱালোঁ। সেই লোৰ ঠাণ্ডা আৰু কঠিন স্পৰ্শটোৱে মোক প্ৰতিটো মুহূৰ্ততে মোৰ পৰাধীনতাৰ কথা সোঁৱৰাই দিছিল। মই বুজি পাইছিলোঁ যে মোৰ সকলো ইচ্ছা আৰু আৱেগ এতিয়া এই সৰু লোৰ সঁজাটোৰ ভিতৰত বন্দী হৈ আছে।
তাইৰ চৰম গৌৰৱ:
তাই তললৈ হাউলি সেই কেজটোৰ ওপৰত অতি নিপুণতাৰে আঙুলি বুলালে। তাইৰ আঙুলিৰ স্পৰ্শটো কোমল আছিল যদিও তাৰ মাজত এক অদ্ভুত ক্ষমতা আছিল। তাই আকৌ এবাৰ বিচনাত বহি থকা সেই মানুহজনৰ ফালে চালে আৰু এক অজান গৌৰৱেৰে ক’লে:
“চালে নে? ইয়াৰ চাবিপাত সদায় মোৰ হাতত থাকে। ইয়াৰ প্ৰতিটো অনুভূতি কেৱল মোৰ অনুমতিতহে হ’ব পাৰে। ই মোৰ আটাইতকৈ বিশ্বাসী আৰু নিয়ন্ত্ৰিত সম্পদ।”
মানুহজনে চকীখনত বহি এক মৃদু হাঁহি মাৰিলে। তেওঁৰ চকুত আছিল এক চৰম শলাগ—কেনেকৈ এজন পুৰুষক এগৰাকী মহিলাই সম্পূৰ্ণৰূপে নিজৰ মুঠিত ৰাখিছে, সেইটো দেখি তেওঁ প্ৰভাৱিত হৈছিল। তেওঁ বুজি পাইছিল যে মই এতিয়া কেৱল এজন নিৰ্বাক দৰ্শক, যিয়ে নিজৰ পত্নীৰ নতুন আনন্দৰ বাবে নিজৰ সকলো স্বাধীনতা সমৰ্পণ কৰিছে।
উন্মোচিত সৌন্দৰ্য আৰু শক্তি:
তাৰ পিছত তাই আৰু সেই মানুহজনে ইজনে সিজনৰ কাপোৰ খুলিবলৈ ধৰিলে। মই সেই এন্ধাৰ চুকটোৰ পৰা চকু নিমিষ নেপেলাই চালোঁ—এফালে মোৰ পত্নীৰ সেই অপূৰ্ব আৰু মোহিনী শৰীৰৰ ভাঁজবোৰ, আৰু আনফালে সেই মানুহজনৰ বলিষ্ঠ, পেশীবহুল বুকু। পোহৰ আৰু ছাঁৰ খেলত তেওঁলোকৰ শৰীৰ দুটা যেন এক মূৰ্তিৰ দৰে জিলিকি উঠিছিল। মোৰ নিজৰ অসহায় অৱস্থা আৰু তেওঁলোকৰ সেই আদিম শক্তিৰ মিলনে মোক এক অদ্ভুত যন্ত্ৰণা আৰু উত্তেজনাৰ সাগৰত ডুবাই দিলে।

এক জৰুৰী ফোন কল: বাস্তৱ আৰু কল্পনাৰ সংঘাত
তেওঁলোকৰ মাজৰ উত্তেজনা তেতিয়া চৰম পৰ্যায়ত। কোঠাটোৰ বতাহ গধুৰ হৈ পৰিছে। মই সেই এন্ধাৰ চুকটোত বহি মোৰ পত্নীৰ সেই অপূৰ্ব সৌন্দৰ্য আৰু সেই মানুহজনৰ (Bull) বলিষ্ঠ পেশীবহুল শৰীৰৰ মিলনৰ দৃশ্যটো চাবলৈ সাজু হৈছিলোঁ। ঠিক সেই মুহূৰ্ততে টেবুলত থকা তাইৰ ফোনটো সজোৰে বাজি উঠিল।
এক আকস্মিক স্তব্ধতা:
ফোনৰ ৰিংটোনটোৱে কোঠাটোৰ সেই মোহিনী নিস্তব্ধতা এক মুহূৰ্ততে ভাঙি পেলালে। স্ক্ৰীণত জিলিকি উঠিল আমাৰ নিস্পাপ ছোৱালীজনীৰ নাম— “মা”। তাই আৰু সেই মানুহজন ক্ষন্তেকৰ বাবে ৰৈ গ’ল। তাইৰ চকুহালত এক অদ্ভুত বুজাবুজি আৰু সতৰ্কতা ভাহি উঠিল। তাই চকুৰে মোক ইংগিত দিলে ফোনটো ল’বলৈ।
মই কঁপতীয়া হাতেৰে ফোনটো তুলি ল’লোঁ আৰু দ্ৰুতপদে বাথৰুমৰ ভিতৰত সোমাই দুৱাৰখন জপাই দিলোঁ। বাথৰুমৰ আইনাখনত মই মোৰ নিজৰ প্ৰতিচ্ছবিখন চালোঁ—এজন মানুহ যিয়ে এতিয়াই নিজৰ পত্নীক আনৰ বাহুৰ মাজত দেখি আহিছে।
মিছাৰ সেই আৱৰণ:
মই ফোনটো ৰিচিভ কৰি অতি শান্ত আৰু মৰমিয়াল মাতেৰে ক’লোঁ:
“হেল্ল’ মা মাজনী… অ’, মা এতিয়া অলপ ব্যস্ত আছে সোণ। মায়ে পাৰ্লাৰত ফেচিয়েল (facial) কৰি আছে, ফোনটো ধৰিব পৰা নাই। আমি চাগে ঘৰ পাওঁতে অলপ ৰাতি হ’ব দেই… তুমি আইতাৰ লগত খাই-বুই শুই থাকা।”
সিফালৰ পৰা তাইৰ সেই নিস্পাপ মাতেৰে “অকে দেউতা” বুলি কোৱা শব্দকেইটাই মোৰ কলিজাত এক তীব্ৰ যন্ত্ৰণা দিলে। বাহিৰত মোৰ পত্নী আন এজন শক্তিশালী পুৰুষৰ সৈতে উন্মত্ত খেলত মগ্ন, আৰু মই ইয়াত আমাৰ সন্তানৰ আগত এটা মিছা অজুহাত দি আছোঁ।
নিয়ম আৰু উন্মত্ততা:
মই যেতিয়া বাথৰুমৰ পৰা ওলাই আহিলোঁ, তাই মোৰ ফালে চালে। তাইৰ ওঠত এতিয়া এক বিজয়ী হাঁহি। তাই সেই মানুহজনৰ কাষলৈ গৈ তেওঁৰ ক’লা কুৰ্তাৰ জেপৰ পৰা সেই প্ৰয়োজনীয় সুৰক্ষাৰ (Condom) পেকেটটো উলিয়াই আনিলে। তাই পেকেটটো মোৰ ফালে দেখুৱাই এক অদ্ভুত গৌৰৱেৰে ক’লে:
“নিশ্চিন্ত থাকা বাবে… নিয়ম ভংগ কৰিবলৈ মই কেতিয়াও নিদিওঁ। তোমাৰ এই উদ্বেগ মই উপভোগ কৰিছোঁ। চোৱা, আমি কেনেকৈ তোমাৰ চকুৰ সন্মুখতে আমাৰ এই গোপন জগতখন উদযাপন কৰোঁ।”
মানুহজনেও মোৰ ফালে চাই এক কুটিল হাঁহি মাৰিলে। মই দেখিলো তেওঁলোকৰ মাজৰ ঘনিষ্ঠতা এতিয়া সীমা অতিক্ৰম কৰিছে। মই পুনৰ মোৰ সেই এন্ধাৰ চুকটোলৈ খোজ দিলোঁ। মোৰ উপস্থিতিয়ে যেন তেওঁলোকৰ সেই ‘ৱাইল্ড’ (wild) মুহূৰ্তটোক আৰু অধিক রোমাঞ্চকৰ কৰি তুলিছিল।

বাহিৰত ৩ ঘণ্টাৰ অপেক্ষা: মৰ্যাদা আৰু স্মৃতিৰ যুঁজ
কোঠাটোৰ উত্তেজনা যেতিয়া চৰম সীমাত, হঠাৎ তাই সেই মানুহজনৰ (Bull) বাহুৰ পৰা অলপ আঁতৰি আহিল। তাইৰ চুলিবোৰ অবিন্যস্ত, আৰু তাইৰ সেই ৰঙা মেখেলা-চাদৰৰ আচলটো মাটিত লুটি খাই পৰিছিল। তাই মোৰ ফালে খোজ ল’লে আৰু মোৰ সেই সৰু চাচটিটি কেজটো কাপোৰৰ ওপৰেদিয়ে জোৰেৰে টিপি ধৰিলে। এক অসহনীয় যন্ত্ৰণা আৰু তীব্ৰ উত্তেজনা মোৰ শৰীৰত বিয়পি পৰিল।
এক চৰম নিৰ্দেশ:
তাই মোৰ চকুলৈ চাই অতি গভীৰ আৰু আদেশমূলক সুৰত ক’লে:
“বাবে, এতিয়া তুমি কোঠাটোৰ পৰা বাহিৰলৈ যোৱা। ১-২ ঘণ্টাৰ বাবে অলপ খোজ কাঢ়ি আহা। এগৰাকী পত্নী হিচাপে মই তোমাক ইয়াৰ পিছৰ দৃশ্যবোৰ চাবলৈ দিব নোৱাৰোঁ। সেয়া বহুত বেছি ‘ৱাইল্ড’ (wild) হ’বলৈ গৈ আছে… মই তোমাক সেই অৱস্থাত দেখাটো নিবিচাৰোঁ।”
মই একো নকৈ থিয় হ’লোঁ। তাইৰ সেই আদেশ অমান্য কৰাৰ শক্তি মোৰ নাছিল। মই যেতিয়া দুৱাৰমুখ পালোঁহি, তাই পিছফালৰ পৰা ক’লে, “মনত ৰাখিবা, বাৰে বাৰে ফোন কৰি আমনি নকৰিবা। মোৰ অৰগাজম (orgasm) হোৱাৰ পিছতো মোক অলপ সময় লাগে শান্তিৰে থাকিবলৈ, তুমি জানা নহয়?”
স্মৃতিৰ সেই দীঘলীয়া খোজ:
মই হোটেলৰ কৰিডৰ পাৰ হৈ নিশাৰ নিস্তব্ধ ৰাস্তাটোলৈ ওলাই আহিলোঁ। ঠাণ্ডা বতাহজাকে মোৰ গাত স্পৰ্শ কৰিলে, কিন্তু মোৰ মনত তেতিয়াও সেই কোঠাটোৰ দৃশ্যবোৰ ভাহি আছিল। খোজ কাঢ়ি থকাৰ সময়ত আমাৰ এই আচৰিত ‘কাকল্ড’ যাত্ৰাটোৰ কথা মনলৈ আহিল:
১. পৰ্ণগ্ৰাফীৰ পৰা আৰম্ভণি: কেনেকৈ আমি একেলগে বহি সেই ভিডিঅ’বোৰ চাইছিলোঁ আৰু তাইৰ চকুৰ সেই জিলিকনিটোৱে মোক এক নতুন পথৰ সন্ধান দিছিল।
২. প্ৰথম ডেট: সেইদিনা মই দূৰৈৰ টেবুল এখনত বহি দেখিবলৈ পাইছিলোঁ কেনেকৈ মোৰ পত্নীয়ে আন এজন অচিনাকি পুৰুষৰ লগত হাঁহি হাঁহি কথা পাতি আছিল।
৩. ভাঙি যোৱা নিয়মবোৰ: আমাৰ নিয়ম আছিল ‘নো কমাৰ্চিয়েল’ আৰু ‘নো কিচ’ (No kiss)। কিন্তু তাই সেইবোৰ মাজে মাজে ভাঙিছিল। তাই এদিন ক’লে, “চুমা নোহোৱাকৈ মিলনটো আধৰুৱা যেন লাগে বাবে…”। মই দেখিলো যে তাইৰ সেই নিয়ম ভঙা কাৰ্যটোৱে মোৰ ‘কিংক’ (kink) টোক আৰু বেছি উত্তেজিত কৰি তুলিছিল।
সেই অনিশ্চিত ১-২ ঘণ্টা:
মই ঘড়ীটোলৈ বাৰে বাৰে চালোঁ। কোঠাৰ ভিতৰত এতিয়া হয়তো সেই মানুহজনৰ পেশীবহুল বাহুৰ মাজত মোৰ পত্নীয়ে নিজৰ সকলো সীমা অতিক্ৰম কৰিছে। মই ইয়াত বাহিৰত অকলশৰে এজন পহৰাদাৰীৰ দৰে ঘূৰি ফুৰিছোঁ, যাৰ কঁকালত থকা কেজটোৱে প্ৰতিটো খোজে খোজে মোৰ পৰাধীনতাৰ কথা সোঁৱৰাই দিছে। মই জানো যে তাই যিমান সময় লৈছে, সিমানেই তাইৰ আনন্দ বৃদ্ধি পাইছে—আৰু সেইটোৱেই মোৰ বাবে আটাইতকৈ ডাঙৰ পুৰস্কাৰ।

বেয়াৰবেক স্বীকাৰোক্তি: নিয়ম ভঙাৰ সেই নিষিদ্ধ আনন্দ
তিনি ঘণ্টাৰ সেই সুদীৰ্ঘ অপেক্ষাৰ পিছত মোৰ ফোনটো বাজি উঠিল। তাইৰ মাতটো এতিয়াও শান্ত আৰু অলপ ভাগৰুৱা যেন লাগিল। “বাবে, এতিয়া তুমি আহিব পাৰা,” বুলি কৈয়ে তাই ফোনটো থৈ দিলে। মই হোটেলৰ লবীটোত ভৰি দিয়াৰ লগে লগে ৰিচেপচনিষ্ট গৰাকীয়ে মোৰ ফালে চাই এক অৰ্থপূৰ্ণ হাঁহি মাৰিলে। এই হোটেলখন এতিয়া আমাৰ দৰে ‘কাকল্ড’ যুটীৰ বাবে এক সুৰক্ষিত আশ্ৰয়স্থল হৈ পৰিছে, য’ত কোনো অস্বস্তিকৰ প্ৰশ্ন সোধা নহয়।
কোঠাৰ সেই নিস্তব্ধতা:
মই লিফ্টত উঠি ৩০২ নম্বৰ কোঠাটোৰ দুৱাৰমুখত থিয় হ’লোঁ। দুৱাৰখন সম্পূৰ্ণ তলা লগোৱা নাছিল, অলপ ফাঁক হৈ আছিল। মই লাহেকৈ ভিতৰত সোমালোঁ। কোঠাটোৰ পৰিৱেশ এতিয়া সম্পূৰ্ণ বেলেগ—বতাহত তগৰ ফুলৰ গোন্ধ আৰু এজন শক্তিশালী পুৰুষৰ শৰীৰৰ গোন্ধ মিহলি হৈ আছিল। তাই বিচনাত অলপ আওজাই বহি আছিল, তাইৰ চুলিবোৰ অবিন্যস্ত আৰু মেখেলা-চাদৰখনৰ অৱস্থা দেখি বুজিব পাৰিছিলোঁ যে এই ৩ ঘণ্টা কিমান উন্মত্ত আছিল।
সেই চৰম সত্য:
সেই মানুহজন (Bull) যেতিয়া কোঠাটোৰ পৰা ওলাই গ’ল, তেওঁ মোৰ ফালে নোচোৱাকৈয়ে এটা চুটি হাঁহি মাৰি থৈ গ’ল। তাই মোক ওচৰলৈ মাতিলে। মই যেতিয়া তাইৰ ভৰিৰ কাষত মজিয়াত বহিলোঁ, তাই মোৰ চুলিখিনিত আঙুলি বুলাই অতি নিৰ্লিপ্ত মাতেৰে ক’লে:
“বাবে, মই জানো আমাৰ নিয়মটো কি আছিল… সুৰক্ষা (Condom) ব্যৱহাৰ কৰাৰ কথা আছিল। কিন্তু এটা সময়ত আমি ইমানেই উন্মত্ত হৈ পৰিছিলোঁ যে মই মোৰ সকলো জ্ঞান হেৰুৱাইছিলোঁ। মই তেওঁক অনুমতি দি দিছিলোঁ… কেইমিনিটমানৰ বাবে তেওঁক বেয়াৰবেক (bareback) সোমাবলৈ দিলোঁ।”
যন্ত্ৰণা আৰু উত্তেজনাৰ সংমিশ্ৰণ:
সেই কথাষাৰ শুনাৰ লগে লগে মোৰ বুকুখনে যেন এক তীব্ৰ জোকাৰণি খালে। আমাৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ নিয়মটো তাই ভাঙি পেলাইছে! এফালে মোৰ মনত এক তীব্ৰ শংকাৰ সৃষ্টি হ’ল, কিন্তু আনফালে তাইৰ এই দুঃসাহসিক আৰু নিষিদ্ধ কাৰ্যটোৱে মোৰ উত্তেজনাক এক চৰম পৰ্যায়লৈ লৈ গ’ল। তাই আকৌ ক’লে, “মই জানিছিলোঁ তুমি খং কৰিবা, কিন্তু তেওঁৰ সেই বলিষ্ঠ শৰীৰৰ শক্তিটো মই মোৰ ভিতৰত অনুভৱ কৰিব বিচাৰিছিলোঁ—কোনো বাধা অবিহনে।”
মই বুজি পালোঁ যে এই যাত্ৰাটো এতিয়া এক নতুন আৰু বিপজ্জনক মোৰলৈ গতি কৰিছে, য’ত নিয়মবোৰৰ এতিয়া কোনো মূল্য নাই। তাইৰ সেই ৰঙা মেখেলা-চাদৰৰ উজ্জ্বলতা আৰু তেওঁৰ ক’লা কুৰ্তাৰ অন্ধকাৰ যেন সেই এক মুহূৰ্তত একাকাৰ হৈ পৰিল। মই কেৱল এক নিৰ্বাক দৰ্শক হৈ এই নতুন সত্যটোক স্বীকাৰ কৰি ল’বলৈ বাধ্য হ’লোঁ।

হোটেলৰ সেই উত্তপ্ত নিশাৰ পিছত আমাৰ ঘৰুৱা জীৱনত যি ধুমুহা আহিল, সেয়া আছিল অধিক ভয়ানক আৰু আৱেগিক।
খোজ ১: তাইৰ নিৰ্লিপ্ততা আৰু দুৰ্ব্যৱহাৰ (Her Bad Behaviour)
পিছদিনা ৰাতিপুৱা কোঠাটোৰ পৰিৱেশ আছিল একেবাৰে ঠাণ্ডা। তাই বিচনাৰ পৰা উঠি অতি স্বাভাৱিকভাৱে নিজৰ কামত ব্যস্ত হৈ পৰিল, যেন যোৱাকালি তেনে একোৱেই ঘটা নাছিল। মই যেতিয়া তাইৰ কাষলৈ যাব বিচাৰিলোঁ, তাই মোক এক তীব্ৰ ঘৃণা আৰু নিৰ্লিপ্ততাৰে আঁতৰাই দিলে। তাই দ্ৰয়াৰৰ পৰা সেই সৰু চাবিপাত উলিয়াই আনি কোনো আৱেগ নোহোৱাকৈ মোৰ ফালে দলিয়াই দিলে। তাইৰ কণ্ঠস্বৰ আছিল গম্ভীৰ আৰু উদাসীন:
“যোৱা, বাথৰুমত গৈ নিজৰ কাম নিজে কৰি লোৱা (jerk off)… আজি মোৰ তোমালৈ কোনো আগ্ৰহ নাই। তুমি কেৱল এজন দৰ্শক, তাতকৈ বেছি একো নহয়।”
তাইৰ এই অপমানজনক কথাই মোৰ বুকুত এক তীব্ৰ যন্ত্ৰণা দিলে। মই বুজি পালোঁ যে তাইৰ বাবে যোৱা নিশাৰ সেই যাত্ৰাটো আছিল এক চৰম উত্তেজনা, কিন্তু আজি মই তাইৰ বাবে কেৱল এজন অৰ্থহীন মানুহ।
খোজ ২: আৱেগিক মিলন আৰু পুনৰ সংযোগ (Emotional Bonding)
তাইৰ এই নিৰ্লিপ্ততাই মোক কন্দুৱাই পেলাইছিল। মই বাথৰুমৰ পৰা ওলাই আহি তাইৰ ভৰিৰ কাষত বহিলোঁ। মই ক’লোঁ, “মই তোমাক সঁচাকৈয়ে ভাল পাওঁ সোণ… তোমাৰ সুখৰ বাবে মই সকলো কৰিব পাৰোঁ।” মোৰ সেই আন্তৰিকতা আৰু চকুপানী দেখি তাইৰ মনটো অলপ কোমল হ’ল। তাই মোক আলফুলে সাৱটি ধৰি ক’লে:
“বাবে, তুমি যোৱাকালি ইমানবোৰ হৈ যোৱাৰ পিছত তুমি মোক উপযুক্ত ‘আফটাৰ-কেয়াৰ’ (aftercare) নকৰিলা কিয়? মই মানসিকভাৱে বহুত দুৰ্বল হৈ আছিলোঁ… মই যিয়েই নকৰোঁ কিয়, মই সদায় তোমাক ভাল পাওঁ আৰু কেৱল তোমাৰেই হৈ থাকিম।”
আমাৰ মাজত বহুত চুম্বন আৰু আৱেগিক কথা-বতৰা হ’ল। সেই মুহূৰ্তত আমি পুনৰ ইজনে সিজনৰ অতি ওচৰ চাপি আহিলোঁ।

ঘৰৰ চাৰিবেৰৰ মাজত এক নিষিদ্ধ পৰিকল্পনা
আমাৰ মাজৰ সেই আৱেগিক মিলনৰ পিছত কোঠাটোত এক গভীৰ নিস্তব্ধতাই বিৰাজ কৰিছিল। তাই মোৰ বাহুৰ মাজত সোমাই আছিল, কিন্তু তাইৰ চকুহাল স্থিৰ হৈ আছিল খিৰিকীৰ সিপাৰে থকা আকাশখনলৈ। মই ভাবিছিলোঁ সকলো শান্ত হৈছে, কিন্তু তাইৰ মনত তেতিয়া এক নতুন ধুমুহাৰ প্ৰস্তুতি চলি আছিল।
খোজ ১: হোটেলৰ পৰা ঘৰলৈ (The Practical Problem)
তাই মোৰ বুকুৰ পৰা মূৰটো তুলি মোৰ চকুলৈ চালে। তাইৰ চাৱনিত এক ধৰণৰ হিচাপী ভাব আছিল।
“বাবে,” তাই অতি ধীৰেৰে ক’লে, “আমি যোৱাকালি যি কৰিলোঁ, সেয়া সঁচাকৈয়ে বহুত থ্ৰিলিং (thrilling) আছিল। কিন্তু তুমি ভাবি চাইছানে, বাৰে বাৰে হোটেললৈ যোৱাটো কিমান অসুবিধাজনক? এখন ভাল হোটেল বিচাৰি উলিওৱা, বুকিং কৰা, আৰু তাতকৈ ডাঙৰ কথা—সেই ৩-৪ ঘণ্টাৰ বাবে সিমান টকা খৰচ কৰা। এইবোৰত বহুত সময়ো নষ্ট হয় আৰু আমাৰ ওপৰত এটা আৰ্থিক বোজাও পৰে।”
মই অবাক হৈ তাইৰ মুখলৈ চালোঁ। তাই যেন কোনো ব্যৱসায়িক আলোচনা কৰিছে। তাই আকৌ ক’লে:
“আমাৰ এই যাত্ৰাটো যদি আমি দীৰ্ঘদিন ধৰি চলাই নিব লাগে, তেন্তে আমি এটা সহজ উপায় বিচাৰিব লাগিব। মই ভাবিছোঁ… মই সেই মানুহজনকে (Bull) এতিয়াৰ পৰা আমাৰ ঘৰলৈকে নিমন্ত্ৰণ কৰিব বিচাৰোঁ। আমাৰ নিজৰ ঘৰ, আমাৰ নিজৰ বেডৰুম—ইয়াত সকলো সহজ আৰু সুৰক্ষিত হ’ব। আমাৰ টকাও বাচিব আৰু আমি অধিক নিবিড়ভাৱে সময় কটাব পাৰিম।”
খোজ ২: মোৰ শংকা আৰু আতংক (My Panic)
তাইৰ কথা শুনি মোৰ ডিঙিটো যেন শুকাই গ’ল। আমাৰ পবিত্ৰ ঘৰখনত, য’ত আমাৰ সন্তান থাকে, য’ত মোৰ বৃদ্ধা মাক (আইতা) থাকে, তাত এজন পৰপুৰুষক মোৰ পত্নীৰ মিলনৰ বাবে মাতি অনা? মোৰ হাত-ভৰি কপি উঠিল।
“নাই সোণ, এয়া সম্ভৱ নহয়!” মই প্ৰায় চিঞৰি উঠিলোঁ। “তুমি কি কৈছা? আমাৰ ছোৱালীজনী আছে, তাই ডাঙৰ হৈ আহিছে। আৰু মা (আইতা)? তেওঁ যদি কিবা সন্দেহ কৰে? মই মাক লৈ বহুত শংকিত। তুমি যদি তেওঁক কিবা কোৱাৰ কথা ভাবিছা, তেন্তে মই হাত জোৰ কৰিছোঁ—মাক একো নকবা। তেওঁ এইবোৰ সহ্য কৰিব নোৱাৰিব। তেওঁৰ আগত মোৰ আৰু তোমাৰ যি মৰ্যাদা আছে, সেয়া ধূলিসাৎ হৈ যাব। প্লীজ সোণ, মাক একো নকবা!”
খোজ ৩: তাইৰ আত্মবিশ্বাস আৰু নতুন নাটক (The Master Plan)
মোৰ আতংক দেখি তাই এটা ৰহস্যময় হাঁহি মাৰিলে। তাই মোৰ গালত হাত বুলাই মোক শান্ত কৰিবলৈ যত্ন কৰিলে।
“বাবে, তুমি বহুত বেছি চিন্তা কৰিছা। আইতাও এগৰাকী মহিলা, তেওঁ জীৱনটো দেখিছে। হয়তো তেওঁ বুজিয়েই পাব যে আমাৰ সম্পৰ্কত কিবা নতুনত্বৰ প্ৰয়োজন। কিন্তু…” তাই অলপ ৰৈ ক’লে, “যিহেতু তুমি ইমান ভয় খাইছা, তেন্তে আমি তেওঁক সঁচা কথাটো নকওঁ। তাৰ সলনি আমি এটা নিখুঁত নাটক কৰিম।”
তাইৰ চকুহাল জিলিকি উঠিল। তাই এতিয়া পৰিকল্পনাটো বুজাবলৈ ধৰিলে:
“চোৱা, মই যোৱা কেইবাদিনো ধৰি মাৰ আগত মোৰ কঁকালৰ বিষৰ (back pain) কথা কৈ আছোঁ। মই এতিয়াৰে পৰা অভিনয়টো আৰু অলপ তীব্ৰ কৰিম। কাইলৈ মই মাক ক’ম যে মোৰ বিষটো বহুত বাঢ়িছে আৰু মই এজন বিশেষজ্ঞৰ লগত কথা পাতিছোঁ। মই ক’ম যে মই এজন ‘ফিজিঅ’থেৰাপিষ্ট’ (Physiotherapist) নিয়োগ কৰিছোঁ যিয়ে সপ্তাহত দুদিন আমাৰ ঘৰলৈ আহি মোক ১-২ ঘণ্টাৰ বাবে ঘৰতে ট্ৰিটমেন্ট দিব।”
খোজ ৪: পৰিকল্পনাৰ বিৱৰণ (Detailed Plan)
তাই ক’লে যে সেই মানুহজন (Bull) এজন ডাক্তৰৰ দৰেই পোছাক পিন্ধি আৰু এখন মেডিকেল বেগ হাতত লৈ আহিব।
“তেওঁ আহিলে মই তেওঁক পোনচাটেই ওপৰৰ ৰুমটোলৈ লৈ যাম। তুমি মা আৰু ছোৱালীজনীক তলতে ব্যস্ত ৰাখিবা। তুমি তেওঁলোকক ক’বা যে ট্ৰিটমেন্টৰ সময়ত যাতে কোনেও ওপৰলৈ গৈ আমনি নকৰে। আইতাই ভাবিব মোৰ চিকিৎসা চলিছে, কিন্তু সেই সময়খিনিত আমি ওপৰত আমাৰ নিজৰ জগতখন উদযাপন কৰিম।”
তাই মোৰ ফালে চাই এটা বিজয়ী হাঁহি মাৰিলে। “চোৱা বাবে, ইয়াৰ দ্বাৰা কোনোৱে সন্দেহো নকৰিব আৰু তোমাৰ সেই ‘কাকল্ডিং’ ফেন্টাছীটো আমাৰ নিজৰ ঘৰৰ ভিতৰতে সম্পূৰ্ণ হ’ব। তুমি এজন ‘কাকল্ড’ হিচাপে বাহিৰত পহৰা দিবা আৰু মই ভিতৰত তেওঁৰ বাহুৰ মাজত যন্ত্ৰণা আৰু সুখৰ অভিনয় কৰিম। তুমি এইটোৱেই বিচাৰিছিলা নহয়?”

পৰিকল্পনাটো যিমানেই গভীৰ হৈছিল, সিমানেই আমাৰ ঘৰৰ চুক-কোণবোৰত এক অদ্ভুত আৰু নিষিদ্ধ উত্তেজনাৰ গোন্ধ বিয়পি পৰিছিল। তাইৰ সেই শান্ত মুখখনৰ আঁৰত এতিয়া এগৰাকী পাকৈত ষড়যন্ত্রকাৰী লুকাই আছিল।
৯. নতুন বন্ধন আৰু এক যন্ত্ৰণাদায়ক প্ৰতীক্ষা
সেইদিনা সন্ধিয়া তাই ড্রয়িং ৰুমৰ চোফাত বহি ফোনটোত কাৰোবাৰ লগত বহুত দেৰি ধৰি কথা পাতি আছিল। মই দূৰৈৰ পৰা লক্ষ্য কৰিছিলোঁ—তাইৰ কণ্ঠস্বৰ আছিল কোমল, মাজে মাজে তাই খিলখিলাই হাঁহি উঠিছিল। মই বুজি পাইছিলোঁ সিফালৰ মানুহজন কোন।
খোজ ১: আলাপৰ অনুমতি (The Emotional Intimacy)
তাই ফোনটো থৈ মোৰ ওচৰলৈ আহিল। মোৰ হাতখন নিজৰ হাতত লৈ তাই ক’লে, “বাবে, মই তেওঁৰ (Bull) লগত কথা পাতি আছোঁ। তুমি চাগে ভাবিছা মই ইমান কি কথা পাতিছোঁ?”
মই অলপ ইতস্তত কৰি ক’লোঁ, “অ’ সোণ… ইমান দেৰি কিহৰ কথা পাতিছিলা?”
তাই মোৰ চকুলৈ চাই বুজনি দিয়াৰ সুৰত ক’লে, “চোৱা বাবে, এগৰাকী মহিলা কেৱল শাৰীৰিকভাৱে ঘনিষ্ঠ হ’ব নোৱাৰে। তাইক মানসিক সংযোগৰো প্ৰয়োজন। মই তেওঁক জানিব লাগে, তেওঁৰ লগত সহজ হ’ব লাগে, তেতিয়াহে মই তেওঁৰ বাহুৰ মাজত নিজক সম্পূৰ্ণৰূপে বিলীন কৰি দিব পাৰিম। তুমি মোক তেওঁৰ লগত কথা পাতিবলৈ অনুমতি দিবা নে?”
মই একো নাভাবি ক’লোঁ, “নিশ্চয় সোণ। তোমাৰ যিয়েই আনন্দ দিয়ে, মই তাতেই সুখী। তুমি কথা পাতা, মই একো নকওঁ।” মোৰ সন্মতি পাই তাইৰ চকুহাল জিলিকি উঠিল। তাই ক’লে যে তেওঁ অহা সপ্তাহৰ শেষৰ ফালে (weekend) আমাৰ ঘৰলৈ ‘ফিজিঅ’থেৰাপিষ্ট’ হৈ আহিব।
খোজ ২: ‘ইনভাৰ্টেড’ কেজৰ পৰীক্ষা (The Inverted Chastity)
নিশা শোৱা কোঠাত তাই দ্ৰয়াৰৰ পৰা এটা নতুন সঁজুলি উলিয়াই আনিলে। ই আগৰটো কেজতকৈ বহুত সৰু আৰু দেখাত কিছু অদ্ভুত আছিল।
“এইটো কি সোণ?” মই আচৰিত হৈ সুধিলোঁ।
তাই মিচিকিয়াই হাঁহি ক’লে, “এইটো এটা ‘ইনভাৰ্টেড চাচটিটি কেজ’ (Inverted Chastity Cage)। তোমাৰ এই ‘ফিজিঅ’থেৰাপি’ চেছনটো চলি থকাৰ সময়ত তুমি এইটো পিন্ধি থাকিব লাগিব। আহা, এতিয়াই এবাৰ ট্ৰাই কৰি চাওঁ কেনেকুৱা লাগে।”
তাই মোক বিচনাৰ কাষত থিয় হ’বলৈ দিলে। তাইৰ হাত দুখন আছিল অতি নিপুণ। এই ‘ইনভাৰ্টেড’ মডেলটোৱে মোৰ শৰীৰৰ সেই অংগটোক বাহিৰলৈ ওলাই অহাৰ সলনি ভিতৰৰ ফালে ঠেলি ৰাখিছিল। লোৰ সেই ঠাণ্ডা আঙুঠিয়ে মোৰ তলপেটত এক তীব্ৰ চাপ সৃষ্টি কৰিলে।
খোজ ৩: যন্ত্ৰণা নে আনন্দ? (The Conversation of Discomfort)
“উফ্… সোণ, এইটো বহুত টাইট হৈছে। অলপ বিষো উঠিছে,” মই যন্ত্ৰণাত অলপ কেঁকাই ক’লোঁ।
তাই লক্ টো মাৰি দি চাবিপাত হাতত লৈ ক’লে, “বাবে, সেইটোৱেইটো আচল পইণ্ট! মই যেতিয়া ওপৰ মহলাত তেওঁৰ লগত থাকিম, তেতিয়া তোমাৰ এই সামান্য যন্ত্ৰণা আৰু অস্বস্তিয়েই তোমাক সোঁৱৰাই দিব যে তুমি এতিয়া সম্পূৰ্ণৰূপে মোৰ নিয়ন্ত্ৰণত। ই তোমাৰ উৎকণ্ঠা (anticipation) বহুগুণে বঢ়াই দিব।”
মই আইনাত নিজৰ অসহায় অৱস্থাটো চালোঁ। তাই মোৰ পিঠিত হাত বুলাই ক’লে, “চোৱা, তুমি এতিয়া দেখিবলৈ এজন পুৰুষৰ দৰে নহয়, বৰঞ্চ এগৰাকী অসহায়া মহিলৰ দৰে হৈ পৰিছা। মই বিচাৰোঁ তুমিও এতিয়াৰ পৰা নিজক তেনেকৈয়ে অনুভৱ কৰা।”
খোজ ৪: নতুন জীৱনশৈলী (Learning to Pee Sitting)
মই বাথৰুমলৈ যাব খোজোঁতে তাই মোক বাধা দিলে। “ৰবা বাবে, এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ কথা পাহৰি গৈছোঁ। এই ইনভাৰ্টেড কেজটো পিন্ধি তুমি থিয় হৈ প্ৰস্ৰাৱ কৰিব নোৱাৰা।”
মই অবাক হৈ সুধিলোঁ, “তেন্তে মই কেনেকৈ কৰিম?”
তাই মোক ধৰি কম’ডৰ ওপৰত বহুৱাই দিলে। “এতিয়াৰ পৰা তুমি এগৰাকী মহিলাৰ দৰেই বহি প্ৰস্ৰাৱ কৰিব লাগিব। তুমি যিমানেই নিজৰ পুৰুষত্ব বিসৰ্জন দিবা, মই সিমানেই বেছি ‘কাকল্ড’ আনন্দ পাম। বহি কৰা বাবে… লাজ নকৰিবা।”
মই তাইৰ নিৰ্দেশত লাহেকৈ বহি সেই কামটো কৰিবলৈ বাধ্য হ’লোঁ। তাই ওপৰৰ পৰা মোৰ ফালে চাই এক বিজয়িনীৰ হাঁহি মাৰিলে। “গুড বয়… তুমি সঁচাকৈয়ে এজন আদৰ্শ ‘কাকল্ড’ স্বামী। কাইলৈৰ পৰা আমাৰ ঘৰত এখন নতুন খেল আৰম্ভ হ’ব, য’ত মই ৰাণী আৰু তুমি কেৱল মোৰ এজন বাধ্য দাস।”

প্ৰস্তুতিৰ এসপ্তাহ আৰু অলংকাৰৰ মায়া

​সন্ধিয়া চাহ খাই থাকোঁতে তাই মিচিকিয়াই হাঁহি মোক বাথৰুমলৈ লৈ গৈছিল। সেই সৰু ইনভাৰ্টেড চাচটিটি কেজটো (Inverted Chastity Cage) মোৰ শৰীৰত লগাই দিওঁতে তাইৰ আঙুলিবোৰত এক চৰম নিপুণতা আছিল।

​খোজ ১: ঘৰুৱা আলোচনা আৰু মুকলি আলাপ

তাই মোৰ নিচেই কাষত বহি ফুচফুচাই কৈছিল, “চোৱা বাবে, এইবাৰ আমাৰ কোনো হোটেলৰ বিল নাই, কোনো টকাৰ চিন্তা নাই। গতিকে মই তেওঁৰ (Bull) লগত বহুত বেছি সময় কটাব পাৰিম। মই বিচাৰোঁ আমাৰ মিলনটো কেৱল শাৰীৰিক নহওক। মই তেওঁৰ লগত বহুত দেৰি ধৰি কথা পাতিম, তেওঁক সাৱটি ধৰিম (cuddle), আৰু আমাৰ সেই দীঘলীয়া চুম্বনৰ মুহূৰ্তবোৰ… উফ্! মই ভাবিবই পৰা নাই।”

​মই নিৰ্বাক হৈ তাইৰ কথা শুনিছিলোঁ। তাইৰ চকুৰ সেই জিলিকনিটোৱে মোক বুজাই দিছিল যে তাই এতিয়া নিজৰ ঘৰতে এগৰাকী মুক্ত চৰাইৰ দৰে উৰিবলৈ সাজু হৈছে।

​খোজ ২: সাজ-পোছাকৰ সেই আচৰিত প্ৰশ্ন

হঠাত তাই মোৰ ফালে চাই সুধিলে, “অ’ বাবে! মই এটা কথা একেবাৰে পাহৰি গৈছিলোঁ। মই তেওঁক অভ্যৰ্থনা জনাবলৈ কি পিন্ধিম বাৰু? তুমি কি কোৱা?”

​মই অলপ বিভ্ৰান্ত হৈ ক’লোঁ, “কিবা এ সাজ মেখেলা-চাদৰ পিন্ধিব পাৰা সোণ…”

​তাই হাঁহি মাৰি ক’লে, “নহয় বাবে! তেওঁ মোক একো নোযোৱাকৈ (naked) দেখিবলৈ ভাল পায়, কিন্তু এটা চৰ্ত আছে— মই গোটেই গাটো গহনাৰে সজাব লাগিব। আমাৰ সেই বিয়াৰ গহনাখিনি ক’ত থৈছা সোণ? আহা, এবাৰ ট্ৰাই কৰি চাওঁ কেনেকুৱা লাগে!”

​খোজ ৩: অলংকাৰৰ মায়াত এগৰাকী সুন্দৰী

শোৱা কোঠাৰ আইনাখনৰ সন্মুখত তাই নিজৰ সকলো পোছাক খুলি পেলালে। তাইৰ সেই অপূৰ্ব শৰীৰটো লেম্পৰ পোহৰত সোণালী হৈ জিলিকি উঠিছিল। মই আলমাৰিৰ পৰা আমাৰ সেই পুৰণি গহনাৰ বাকচটো উলিয়াই দিলোঁ।

​তাই ইটোৰ পিছত সিটো গহনা পিন্ধিবলৈ ধৰিলে— হাতত সেই ডাঙৰ গামখাৰু, কাণত সুন্দৰকৈ জিলিকি থকা থুৰিয়া, ডিঙিত সেই বিয়াৰ গধূৰ জোনবিৰি আৰু মণি-মালা। তাইৰ গাৰ বৰণ আৰু সেই সোণালী গহনাৰ উজ্জ্বলতা মিলি এক অপাৰ্থিৱ সৌন্দৰ্যৰ সৃষ্টি কৰিছিল। আইনাৰ সন্মুখত থিয় হৈ থকা তাইক এতিয়া এজনী কামাতুৰা দেৱীৰ দৰে লাগিছিল।

​খোজ ৪: মোৰ যন্ত্ৰণা আৰু তাইৰ তৃপ্তি

মই বিচনাৰ কোণত বহি সেই দৃশ্যটো চাই আছিলোঁ। মোৰ কঁকালত থকা সেই সৰু ইনভাৰ্টেড কেজটো ইমান টান হৈ পৰিছিল যে মোৰ উশাহ ল’বলৈ কষ্ট হৈছিল। তাইৰ সেই উলংগ আৰু অলংকাৰেৰে সুসজ্জিত শৰীৰটোৱে মোৰ উত্তেজনা চৰম পৰ্যায়লৈ লৈ গৈছিল, কিন্তু সেই লোৰ বান্ধোনে মোক অসহায় কৰি ৰাখিছিল।

​তাই আইনাৰ পৰা মোৰ ফালে চালে। তাইৰ সেই চকুৰ চাৱনিত এক তীব্ৰ আধিপত্য আছিল।

“কেনেকুৱা লাগিছে বাবে?” তাই ফুচফুচাই সুধিলে। “তেওঁ যেতিয়া দুৱাৰ খুলি মোক এই অৱস্থাত দেখিব, তেতিয়া তেওঁৰ কি হ’ব পাৰে তুমি কল্পনা কৰিব পাৰিছানে? মই বিচাৰোঁ তেওঁ মোক ইয়াৰ পৰাই লৈ যাওক… আৰু তুমি? তুমি তলত বহি এই দৃশ্যটো কল্পনা কৰি নিজৰ কেজটোৰ যন্ত্ৰণা সহ্য কৰি থাকিবা।”

​মই যন্ত্ৰণাত অলপ কেঁকাই উঠিলো। তাইৰ এই অপূৰ্ব ৰূপটো আজি মোৰ বাবে নহয়, বৰঞ্চ আন এজনৰ বাবেহে সাজু কৰা হৈছে— এই সত্যটোৱে মোক এজন সম্পূৰ্ণ ‘কাকল্ড’ স্বামী হিচাপে পুনৰবাৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিলে।

সেই নিশাৰ পৰিৱেশটো আছিল অতি নিবিড় আৰু মায়াবী। আইনাৰ সন্মুখত নিজৰ সেই অপূৰ্ব অলংকাৰৰ ৰূপত তাই যেতিয়া মোৰ যন্ত্ৰণা দেখিলে, তাইৰ পাষাণ হৃদয়খন অলপ কোমল হৈ পৰিল। তাই বুজি পাইছিল যে সেই ইনভাৰ্টেড কেজটোৱে মোক কিমান তীব্ৰভাৱে খুঁচি আছিল।
১১. এক নিশাৰ স্বৰ্গসুখ আৰু নিষিদ্ধ আলোচনা
তাই লাহেকৈ মোৰ ওচৰলৈ আহিল। তাইৰ গাৰ পৰা তগৰ ফুল আৰু সোণৰ সেই বিশেষ গোন্ধটো বিয়পি পৰিছিল। তাই মোৰ গালত হাত বুলাই ফুচফুচাই ক’লে, “বাবে, তোমাৰ বহুত কষ্ট হৈছে নহয়? তোমাৰ এই অসহায় অৱস্থাটো দেখি মোৰ অলপ বেয়াও লাগিছে… আহা, আজিৰ নিশা মই তোমাক অলপ সকাহ দিওঁ।”
খোজ ১: চাবিপাত আৰু মুক্তিৰ সেই মুহূৰ্ত
তাই খোপাৰ পৰা সেই সৰু চাবিপাত উলিয়াই আনিলে। লক্ টো খোলাৰ লগে লগে মই এক অপাৰ্থিৱ মুক্তি অনুভৱ কৰিলোঁ। লোৰ সেই বান্ধোনৰ পৰা মুক্ত হৈ মোৰ শৰীৰটো যেন পাতল হৈ পৰিল। তাই মোৰ চকুলৈ চাই চকু টিপি দি ক’লে, “মনত ৰাখিবা বাবে, এয়া কেৱল আজিৰ বাবেহে। কাইলৈৰ পৰা তুমি পুনৰ মোৰ নিয়ন্ত্ৰণলৈ যাব লাগিব।”
খোজ ২: মিলনৰ সেই নিষিদ্ধ আলোচনা (The Tease)
তাই মোক বিচনালৈ টানি লৈ গ’ল। আমি যেতিয়া ইজনে সিজনৰ অতি ওচৰ চাপি আহিলোঁ, তাইৰ হাত দুখনে মোৰ পিঠিত এক মৃদু কঁপনি তুলিলে। কিন্তু তাইৰ কথাৰ মাজত তেতিয়াও সেই আন এজন মানুহৰ (Bull) চিন্তা আছিল।
তাই মোৰ কাণত মুখখন নি ক’লে, “বাবে, তুমি কল্পনা কৰিব পাৰিছানে তেওঁৰ (Bull) সেই বলিষ্ঠ বাহু দুখনৰ শক্তি? মই যেতিয়া তেওঁৰ ওচৰত থাকিম, তেতিয়া মই একেবাৰে সৰু হৈ যাম। তেওঁৰ সেই তীব্ৰ ক্ষমতা আৰু শক্তিৰ কথা ভাবিলেই মোৰ গাটো শিয়ঁৰি উঠে।”
মই একো ক’ব পৰা নাছিলোঁ। তাইৰ মুখত আন এজনৰ বৰ্ণনা শুনি মোৰ উত্তেজনা চৰম পৰ্যায় পাইছিল। তাই আকৌ ক’লে, “তুমি ইমান সৰু আৰু মৰম লগা বাবে… কিন্তু তেওঁ এজন চিকাৰীৰ দৰে। উইকেণ্ডত (weekend) যেতিয়া তেওঁ ইয়ালৈ আহিব, মই সকলোবোৰ তৃপ্তি তেওঁৰ পৰাই ল’ম। আজিৰ নিশা মই কেৱল তোমাৰ এই তীব্ৰ হেঁপাহটো পূৰণ কৰিব বিচাৰিছোঁ।”
খোজ ৩: এজন প্ৰকৃত ‘কাকল্ড’ৰ দৰে সামৰণি
তাইৰ সেই বৰ্ণনা আৰু মোৰ ইমান দিনৰ প্ৰতীক্ষাই মোক ইমানেই উত্তেজিত কৰি তুলিছিল যে মই নিজকে নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব নোৱাৰিলোঁ। এজন সঁচা ‘কাকল্ড’ স্বামীৰ দৰেই মই বহুত কম সময়ৰ ভিতৰতে সেই চৰম আনন্দ (finish quick) লাভ কৰিলোঁ।
মই অলপ লাজ পাই তাইৰ ফালে চালোঁ। মই বুজি পাইছিলোঁ যে মোৰ ইমান দ্ৰুত অৱসান ঘটাটোৱে তাইক অলপ আমোদ দিছে। তাই মোৰ চুলিখিনিত আঙুলি বুলাই এটা মিচিকিয়া হাঁহি মাৰিলে।
খোজ ৪: তাইৰ সেই শেষ কথা (The Final Remark)
“ইটছ অকে বাবে,” তাই নিৰ্লিপ্ত মাতেৰে ক’লে। “মই জানিছিলোঁ তুমি ইমান সোনকালেই শেষ কৰিবা। তুমি এজন সঁচা ‘কাকল্ড’—তোমাৰ কাম হ’ল কেৱল উত্তেজিত হোৱা আৰু সোনকালে সমৰ্পণ কৰা। কিন্তু তুমি চিন্তা নকৰিবা… উইকেণ্ডত তেওঁ আহিলে মই মোৰ সকলো অৰগাজম (orgasm) আৰু তৃপ্তি তেওঁৰ পৰা লৈ ল’ম। তেওঁৰ সেই শক্তিৰ ওচৰত মই ঘণ্টার পিছত ঘণ্টা নিজক বিলাই দিম।”
তাই উঠি গৈ পুনৰ আইনাৰ সন্মুখত থিয় হ’ল। তাই আকৌ সেই গহনাখিনি ঠিক কৰিবলৈ ধৰিলে। মই বিচনাত পৰি ভাবি থাকিলোঁ—তাই আজি যি কৰিলে, সেয়া চাগে মোৰ আনন্দৰ বাবেহে কৰিলে যাতে মই সেই বিশেষ দিনটোত অধিক সজাগতাৰে পহৰা দিব পাৰোঁ।