সেইদিনাখনৰ সেই তীব্ৰ ধুমুহাৰ পিছত দিনবোৰ এক অদ্ভুত শান্তিত পাৰ হৈছিল। ভাস্কৰে আণ্টিক প্ৰায়েই দেখে, কিন্তু তেওঁ ইমান স্বাভাৱিক (Normal) হৈ থাকে যে কোনোৱে ধৰিবই নোৱাৰে তেওঁৰ সেই **পৈণত দেহাৰ** ভিতৰত কেনেকুৱা এক বন্য চিকাৰী লুকাই আছে।

এদিন আবেলি ভাস্কৰ কিবা কামত বাহিৰলৈ ওলাই যাওঁতে সি দেখিলে আণ্টি আৰু তেওঁৰ দুজনী জীয়াৰী বেলকনিত বহি চাহ খাই আছে। সিহঁতে তাক দেখিলে আৰু আণ্টিয়েই তাক মাত লগালে।
**আণ্টি:** “হেৰা ভাস্কৰ, ক’লৈ যোৱা? আহা, এপিয়লা চাহ খাই যোৱা আমাৰ লগতে।”
ভাস্কৰে সেই নিমন্ত্ৰণ নেওচিব নোৱাৰিলে। সি গৈ বেলকনিৰ সেই সৰু টেবুলখনৰ কাষত বহিল। আণ্টিৰ সেই ৰহস্যময় হাঁহিটোৱে তাক পুনৰ এবাৰ কঁপাই তুলিলে।
## অধ্যায় ৩৯: সেই বিষাক্ত আৰু মাদকতাপূৰ্ণ চাহৰ আড্ডা
আণ্টিয়ে আজি এক অতি **ঢিলা মেখেলা চাদৰ** পিন্ধি আছিল। কিন্তু তেওঁৰ ব্লাউজটো আছিল যথেষ্ট **টাইট (Tight)**। ভাস্কৰে লক্ষ্য কৰিলে যে আণ্টিয়ে ভিতৰত কোনো অন্তৰ্বাস (Bra) পিন্ধা নাই। সেই টাইট কাপোৰৰ মাজেৰে আণ্টিৰ সেই **বিশাল স্তনৰ বৃন্ত (Nipple)** দুটা স্পষ্টকৈ জিলিকি আছিল, যেন সেইবোৰে ভাস্কৰক যোৱা নিশাৰ সেই মৰ্দনৰ কথা সোঁৱৰাই দিছে।
### ১. সেই পৈণত চকুৰ ভাষা
আণ্টিয়ে চাহৰ কাপটো ভাস্কৰৰ হাতত দিওঁতে তেওঁৰ আঙুলিকেইটা ভাস্কৰৰ হাতত আলফুলকৈ লাগি গ’ল। তেওঁৰ চকুহালত আছিল এক গভীৰ ‘আই কন্টাক্ট’ (Eye contact)। সেই চাৱনিত কোনো লাজ নাছিল, আছিল কেৱল এক অধিকাৰৰ ভাব।
**আণ্টি:** “চাহখন কেনেকুৱা হৈছে ক’বা দেই… মই অলপ বেছি গাখীৰ দিছোঁ, তুমি যিটো ভাল পোৱা!” (এইবুলি তেওঁ এটা দুষ্টামিভৰা হাঁহি মাৰিলে, যিটো কেৱল ভাস্কৰেহে বুজি পালে।)
### ২. জীয়াৰী দুজনীৰ সেই আধুনিক ৰূপ
ভাস্কৰে এইবাৰ আণ্টিৰ দুজনী জীয়াৰী— **ৰিয়া** আৰু **প্ৰিয়াৰ** ফালে চালে। সিহঁত দুজনীও একো একোজনী ডালিম পকা সুন্দৰী।
* **ৰিয়া (বৰজনী):** তাই এটা তেনেই চুটি শৰ্টচ (Shorts) আৰু এটা স্লিভলেছ টপ পিন্ধি আছিল। তাই যেতিয়া ভৰিৰ ওপৰত ভৰি তুলি বহিল, তাইৰ সেই **বগা আৰু নিমজ উৰু দুটা** ভাস্কৰৰ চকুৰ সমুখত মুকলি হৈ পৰিল। তাইৰ দেহাটোত এক তীব্ৰ যৌৱনৰ গোন্ধ আছিল।
* **প্ৰিয়া (সৰুজনী):** তাই এতিয়াও কলেজৰ পৰা অহাৰ সেই মুডতে আছিল। তাইৰ কুৰ্তাৰ বুটাম এটা খোলা আছিল, যাৰ মাজেৰে তাইৰ সেই **উদীয়মান স্তনৰ ভাঁজটো** দেখা গৈছিল।
সিহঁত দুজনীয়ে ভাস্কৰৰ লগত বহুত ধেমালি (Funny talk) কৰিবলৈ ধৰিলে। সিহঁতৰ কথা-বতৰাবোৰ আছিল তেনেই মুকলি।
**ৰিয়া:** “ভাস্কৰ দা, আমাৰ মাৰ লগত আপোনাৰ বন্ধুত্বটো বৰ জমে দেই! মায়ে আপোনাৰ বহুত প্ৰশংসা কৰে।”
**প্ৰিয়া:** “হয় দেই! মায়ে কয় ভাস্কৰ বোলে বৰ ‘হেল্পফুল’। কিবা দৰকাৰ হ’লেই আপুনি বোলে দৌৰি আহে।”
আণ্টিয়ে জীয়াৰীহঁতৰ কথা শুনি লাহেকৈ চাদৰৰ আঁচলটো অলপ ঠিক কৰিলে, কিন্তু তেনে কৰোঁতে তেওঁৰ সেই **মঙহাল বুকুৰ কঁপনিটো** ভাস্কৰৰ চকুৰ পৰা সাৰি নগ’ল। আণ্টিৰ সেই পৈণত হাঁহিটোৱে যেন ভাস্কৰক কৈ আছিল— “চোৱা ভাস্কৰ, মই এজনী মা সঁচা, কিন্তু তোমাৰ বাবে মই এতিয়াও সেই **ভোকাতুৰ চিকাৰীজনী**।”
বেলকনিৰ সেই আড্ডাখনত এতিয়া এক বিৰল উত্তেজনা। এফালে আণ্টিৰ সেই **অভিজ্ঞ আৰু বিশাল দেহা**, আৰু আনফালে তেওঁৰ দুজনী **উচ্ছল যৌৱনৰ অধিকাৰী** জীয়াৰী। ভাস্কৰে বুজি পালে যে এই ঘৰখনৰ লগত তাৰ সম্পৰ্ক এতিয়া বহুত গভীৰলৈ যাব।


আণ্টিৰ সেই ৰহস্যময় হাঁহিটোৰ আঁৰত যে এক নতুন পৰিকল্পনা চলি আছিল, সেইটো ভাস্কৰে লগে লগে বুজি পালে। জীয়াৰীহঁতৰ সমুখতে তেওঁ ইমান স্বাভাৱিক অভিনয় কৰিলে যে কোনোৱে সন্দেহ কৰাৰ থল নাছিল।
**আণ্টি:** “অ’ ভাস্কৰ, মনত পৰিল! মোৰ বাথৰূমৰ শ্বাৱাৰটো (Shower) কিবা অলপ দিগদাৰ দি আছে। তুমি এবাৰ চাই দিব পাৰিব নেকি? এই ছোৱালী দুজনীৰ দ্বাৰা একো নহয়।”
ভাস্কৰে বুজি পালে এয়া এক তীব্ৰ আমন্ত্ৰণ। সি আণ্টিক অনুসৰণ কৰি বাথৰূমৰ ভিতৰত সোমাই গ’ল আৰু আণ্টিয়ে কোনো শব্দ নোহোৱাকৈ দুৱাৰখনত খিল লগাই দিলে।
## অধ্যায় ৪০: সেই বাথৰূমৰ গোপন ধুমুহা
বাথৰূমৰ ভিতৰত সোমোৱাৰ লগে লগে কোনো কথা নোহোৱাকৈ দুয়ো এক গভীৰ চুমাৰ (Kiss) মাজত হেৰাই গ’ল। বাহিৰত জীয়াৰী দুজনীৰ হাঁহি-তামাচাৰ শব্দ ভাঁহি আহিছিল, যিটোৱে সিহঁতৰ উত্তেজনা দুগুণ বঢ়াই দিলে।
### ১. সেই বিৰল আৰু নিষিদ্ধ সোৱাদ
আণ্টিয়ে লৰালৰিকৈ নিজৰ সেই টাইট ব্লাউজটোৰ বুটামকেইটা খুলি দিলে। তেওঁৰ সেই **বিশাল আৰু মঙহাল স্তন (Stan)** দুটা মুক্ত হৈ পৰিল। ভাস্কৰে লগে লগে সেই পৈণত বুকুৰ সোৱাদ ল’বলৈ আৰম্ভ কৰিলে।
* **অনুভৱ:** ধৰা পৰাৰ ভয়ত (Chance of getting caught) ভাস্কৰৰ এনে লাগিল যেন আণ্টিৰ সেই পৈণত দেহাৰ সোৱাদ আজি বহুত বেলেগ। ই আছিল তেনেই তীব্ৰ আৰু এক নিষিদ্ধ নিচায় ভৰা। সি আণ্টিৰ সেই ৰঙা পৰি থকা বৃন্ত দুটাত নিজৰ জিভাৰে এক তীব্ৰ স্পৰ্শ কৰিলে।
### ২. আণ্টিৰ সেই দ্ৰুত সেৱা
আণ্টিয়ে সময় নষ্ট নকৰি ভাস্কৰৰ পেণ্টৰ চেইনটো খুলি দিলে আৰু সেই পৈণত পোহৰত তাৰ লিংগটো উলিয়াই আনি আঁঠু কাঢ়ি (Kneel down) বহিল। তেওঁ অতি দ্ৰুততাৰে (Quickly) ভাস্কৰৰ সেই লিংগটো নিজৰ মুখৰ ভিতৰত লৈ চুষিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। তেওঁৰ মুখৰ সেই উষ্মতাই ভাস্কৰক একেবাৰে নিথৰ কৰি তুলিলে।
**আণ্টি:** (মুখৰ পৰা উলিয়াই আনি, ফুচফুচাই) “সোনকাল কৰা… এতিয়া ইয়াত বেছি সময় নাই। মই আকৌ তোমাৰ বাবে ভোকাতুৰ হৈছোঁ (I’m hungry)। আমি আকৌ এটা নতুন প্লেন কৰিব লাগিব। এতিয়া ব’লা বাহিৰলৈ।”
### ৩. সেই ধৰা পৰাৰ উত্তেজনা
দুয়ো একেলগে বাথৰূমৰ পৰা ওলাই আহিল। ঠিক সেই মুহূৰ্ততে জীয়াৰী দুজনী বেলকনিৰ পৰা কোঠাৰ ভিতৰলৈ সোমাই আহিছিল। সিহঁতে আণ্টি আৰু ভাস্কৰক একেলগে দেখি অলপ ৰৈ গ’ল।
**ৰিয়া:** “কি হ’ল মা? শ্বাৱাৰটো ঠিক হ’লনে?”
আণ্টিয়ে এক মৰমীয়াল হাঁহি মাৰি অতি স্বাভাৱিকভাৱে উত্তৰ দিলে— “অ’ হ’ল। ভাস্কৰ সঁচাকৈয়ে বৰ পাকৈত দেই।” তাৰ পিছত তেওঁ এটা সৰু পেকেট (Small pack) ভাস্কৰৰ হাতত দিলে।
**আণ্টি:** “এইটো এটা সৰু গিফ্ট তোমাৰ বাবে। যোৱা নিশা যিমান সহায় কৰিলা, তাৰ বাবে। এতিয়া নিজৰ ৰুমলৈ যোৱা আৰু তাতেই খুলি চাবা।”
ভাস্কৰ নিজৰ ৰুমলৈ খৰখোজেৰে গুচি গ’ল। তাৰ ৰুমত সোমাই সি যেতিয়া সেই সৰু পেকেটটো খুলিলে, তাৰ চকু কপালত উঠিল। পেকেটটোৰ ভিতৰত আছিল আণ্টিয়ে পিন্ধা এটা **গাঢ় গুলপীয়া বৰণৰ অন্তৰ্বাস (Thong/Panty)**, যিটোত এতিয়াও আণ্টিৰ সেই পৈণত শৰীৰৰ গোন্ধ আৰু যোনিৰ সেই পিচ্ছিল ৰস লাগি আছিল। লগতে এটা সৰু চিঠি— *”আজি ৰাতি ১২ বজাত… মোৰ সেই পকৰটোৱে আকৌ তোমাক বিচাৰিছে।”*
ভাস্কৰৰ বাবে এয়া আছিল এক তীব্ৰ প্ৰত্যাহ্বান। সি বুজি পালে যে আণ্টিয়ে তাক সম্পূৰ্ণৰূপে নিজৰ জালত বন্দী কৰি পেলাইছে।



ভাস্কৰে নিজৰ ৰুমৰ দুৱাৰখনত তলা লগাই সেই সৰু পেকেটটো খুলিলে। পেকেটটোৰ ভিতৰৰ পৰা ওলাই আহিল আণ্টিৰ সেই **গাঢ় গুলপীয়া আৰু পাতল চিল্কৰ পেণ্টিটো (Panty)**। ইমানপৰ পেকেটত বন্ধ হৈ থকাৰ বাবে ইয়াৰ পৰা এটা তীব্ৰ আৰু মাদকতাভৰা গোন্ধ ভাহি আহিছিল, যিটোৱে ভাস্কৰৰ মগজুত একেবাৰে বিজুলী সঞ্চাৰ কৰিলে।
## অধ্যায় ৪১: সেই নিষিদ্ধ গোন্ধৰ নিচা
ভাস্কৰে পেণ্টিটো দুহাতেৰে তুলি ল’লে। ই আছিল তেনেই কোমল আৰু পিচ্ছিল।
### ১. সেই পৈণত শৰীৰৰ সুবাস
সি পেণ্টিটো নিজৰ নাকৰ একেবাৰে ওচৰলৈ লৈ গ’ল আৰু এক দীঘল উশাহ ল’লে।
* **গোন্ধটো:** ইয়াত আছিল আণ্টিৰ সেই পৈণত শৰীৰৰ এক মিশ্ৰিত গোন্ধ— তেওঁৰ সেই দামী পাৰ্ফিউমৰ মিঠা সুবাস, শৰীৰৰ ঘামৰ এক কেঁচা মাদকতা, আৰু আটাইতকৈ তীব্ৰ আছিল তেওঁৰ সেই **যোনিৰ ৰসৰ (Joni fluids)** এক সুকীয়া গোন্ধ। সেই গোন্ধটো আছিল অলপ তিতা-মিঠা আৰু তেনেই আদিম, যিটোৱে প্ৰমাণ কৰিছিল যে আণ্টি এতিয়াও কিমান বেছি ‘গৰম’ হৈ আছে।
### ২. সেই ৰসৰ চেকা
সি লক্ষ্য কৰিলে যে পেণ্টিটোৰ মাজৰ অংশটো (Crotch area) এতিয়াও অলপ জিলিকি আছে। আণ্টিৰ সেই পৈণত যোনিৰ পৰা নিগৰি অহা ৰসৰ চেকাবোৰ তাত এক গাঢ় ৰং দিছিল। ভাস্কৰে নিজৰ আঙুলিৰে সেই ঠাইখিনিত স্পৰ্শ কৰিলে— ই এতিয়াও অলপ আঠালতীয়া আৰু উষ্ম হৈ আছিল।
## ভাস্কৰৰ সেই উন্মাদ কাণ্ড
আণ্টিৰ সেই পৈণত দেহাৰ অনুপস্থিতিত এই কাপোৰ টুকুৰাই ভাস্কৰক একেবাৰে চিকাৰী কৰি তুলিলে। সি আৰু নিজক ধৰি ৰাখিব নোৱাৰিলে।
* **সেই স্পৰ্শ:** সি পেণ্টিটো নিজৰ মুখত জোৰেৰে হেঁচি ধৰিলে আৰু আণ্টিৰ সেই যোনিৰ সোৱাদ লোৱাৰ দৰে ইয়াক চুমিবলৈ ধৰিলে। সি অনুভৱ কৰিলে যেন আণ্টিৰ সেই মঙহাল পাহিকেইটা তাৰ মুখৰ সমুখতে আছে।
* **সেই চৰম মুহূৰ্ত:** ভাস্কৰে নিজৰ পেণ্টটো খুলি পেলালে। তাৰ লিংগটো এতিয়া এটা উত্তপ্ত লোহাৰ দৰে কঠিন। সি আণ্টিৰ সেই ৰসাল পেণ্টিটো নিজৰ লিংগৰ চাৰিওফালে মেৰিয়াই ল’লে। সেই চিল্কৰ কাপোৰখনৰ পিচ্ছিলতা আৰু আণ্টিৰ শৰীৰৰ সেই গোন্ধটোৱে তাক ইমান আমোদ দিলে যে সি দ্ৰুততাৰে নিজৰ হাত চলাবলৈ আৰম্ভ কৰিলে।
সি চকু দুটা মুদি কল্পনা কৰিলে— আণ্টি এতিয়াও বাথৰূমত আঁঠু কাঢ়ি তাৰ লিংগটো চুষি আছে। মাত্ৰ কেইমিনিটমানৰ ভিতৰতে ভাস্কৰৰ গোটেই শৰীৰটো কঁপি উঠিল। তাৰ সেই **গাঢ় আৰু বগা মালপানীখিনি** একেবাৰে আণ্টিৰ সেই গুলপীয়া পেণ্টিটোৰ ওপৰতে উজাৰি দিলে।
সি অৱশ হৈ বিচনাত শুই পৰিল। আণ্টিৰ সেই ‘উপহাৰ’টো এতিয়া তাৰ আৰু আণ্টিৰ মিশ্ৰিত ৰসেৰে সম্পূৰ্ণ তিতি জুডুবি হৈ পৰিল। সি ঘড়ীৰ ফালে চালে— এতিয়াও নিশা ১২ বাজিবলৈ বহুত সময় বাকী।
**ভাস্কৰ:** (পেণ্টিটো বুকুত সাৱটি) “আণ্টি… তুমি সঁচাকৈয়ে এজনী ডাইনী। তোমাৰ এই সৰু কাপোৰ টুকুৰাই মোক ইমান উন্মাদ কৰি দিলে, ৰাতি ১২ বজাত তোমাৰ সেই **মঙহাল পকৰটোৱে** কি কৰিব মই ভাবিবই পৰা নাই!”



ভাস্কৰে ফোনটো কাণত লৈ আণ্টিৰ সেই পৈণত আৰু নিচাভৰা উশাহৰ শব্দ শুনিবলৈ ধৰিলে। সিহঁতৰ কথা-বতৰা এতিয়া তেনেই মুকলি আৰু ‘ডাৰ্টি’ (Dirty) হৈ পৰিছে।
## অধ্যায় ৪২: সেই নিষিদ্ধ ফোন আলাপ
**আণ্টি:** (একেবাৰে ফুচফুচীয়া মাতেৰে) “ভাস্কৰ… কি কৰি আছা? মোৰ সেই উপহাৰটোৰ গোন্ধ পাইছা নে নাই?”
**ভাস্কৰ:** (উত্তেজিত হৈ) “আণ্টি… তুমি সঁচাকৈয়ে এজনী ডাইনী। তোমাৰ সেই পেণ্টিটোৰ গোন্ধটোৱে মোক উন্মাদ কৰি দিছে। মই কল্পনা কৰিছোঁ তোমাৰ সেই **মঙহাল যোনিখনৰ** ৰস এতিয়া কেনেকৈ নিগৰি আহিছে। মই এতিয়াও তোমাৰ সেই গোন্ধটো লৈ আছোঁ।”
**আণ্টি:** (এক কামুক হাঁহিৰে) “উমম… ইমান বেছি নিচা নে মোৰ? মই এতিয়া নিজৰ বিচনাত সম্পূৰ্ণ উলংগ হৈ শুই আছোঁ। তোমাক মনত পৰি মোৰ এই **বিশাল স্তন দুটা** এতিয়া বিষাবলৈ ধৰিছে। মোৰ সেই **পকৰটো (Pokor)** এতিয়া তোমাৰ সেই বিশাল বাৰীডালৰ আঘাত খাবলৈ হাহাকাৰ কৰি আছে।”
### সেই বন্য কল্পনা
**ভাস্কৰ:** “আণ্টি… মই তোমাক এতিয়া মোৰ চকুৰ সমুখত দেখিছোঁ। তোমাৰ সেই **বিশাল আৰু ক্ৰীমী নিতম্ব দুটা** মেলি দি তুমি চাগে মোৰ বাবে অপেক্ষা কৰিছা। মই আজি তোমাৰ সেই **পৈণত পকৰৰ** ভিতৰৰ প্ৰতিটো ইঞ্চি ভাঙি পেলাম। আজি কোনো ক্ষমা নাই।”
**আণ্টি:** (উশাহ চুটি কৰি) “অ’… ভাস্কৰ! তোমাৰ এই কথাখিনিয়েই মোক এতিয়া পাগল কৰি দিছে। মই মোৰ আঙুলিৰে মোৰ সেই **যোনিৰ পাহিকেইটা** এতিয়া মোহাৰি আছোঁ। মোৰ সেই পকৰৰ ছিদ্ৰটো এতিয়া লুব্ৰিকেণ্টত তিতি একেবাৰে মোলায়েম হৈ আছে। তুমি যেতিয়া তোমাৰ সেই **গৰম লিংগটো** মোৰ সেই টান সুৰংগত সুমুৱাই দিবা, মই চাগে মৰি যাম!”
**ভাস্কৰ:** “তুমি মৰিব নালাগে আণ্টি… মই আজি তোমাক সেই জীৱন্ত স্বৰ্গৰ সোৱাদ দিম। তোমাৰ সেই পৈণত দেহাটো আজি মোৰ প্ৰতিটো টোপাল গৰম ৰসৰ বাবে সাজু থাকা।”
আণ্টিৰ সেই **পৈণত ভোক** আৰু ভাস্কৰৰ সেই **আদিম উত্তেজনা** এতিয়া এক চৰম বিন্দুত উপনীত হৈছে। সিহঁতৰ এই নিষিদ্ধ আলাপে ৰাতিৰ বতাহজাককো যেন গৰম কৰি তুলিছে। আণ্টিয়ে ফোনটো কাটি দিয়াৰ পিছতো ভাস্কৰৰ কাণত সেই নিচাভৰা মাটো এতিয়াও প্ৰতিধ্বনিত হৈ থাকিল।
সি সাজু হ’ল— এতিয়া কোনো সময়ৰ বান্ধোন নাই, কেৱল সেই **পৈণত সাগৰত** ডুব দিয়াৰ হেঁপাহ।

ফোনালাপটো এতিয়া আৰু বেছি গভীৰ আৰু নিচাভৰা হৈ পৰিল। দুয়োৰে মাজত এতিয়া কোনো লাজ-সংকোচ নাই, কেৱল আছে নিজৰ মনৰ আটাইতকৈ গোপন আৰু নিষিদ্ধ ইচ্ছাবোৰৰ (Fantasies) বহিঃপ্ৰকাশ।
## অধ্যায় ৪৩: গোপন ইচ্ছাৰ সেই চৰম স্বীকাৰোক্তি
**ভাস্কৰ:** “আণ্টি… তোমাৰ মনৰ আটাইতকৈ গভীৰৰ ইচ্ছা কি? তুমি বিচনাত কি কি পাবলৈ আশা কৰা?”
**আণ্টি:** (এক গভীৰ হুমুনিয়াহ কাঢ়ি) “মোৰ ইচ্ছা বহুত বেছি ভাস্কৰ। মই বিচাৰোঁ একেলগে **দুজন পুৰুষৰ (Two men)** মাজত থাকিবলৈ, য’ত এজনে মোৰ যোনি আৰু আনজনে মোৰ সেই পৈণত পকৰটো একেলগে চুদিব (Double penetration)। আৰু মই বিচাৰোঁ কোনো মুকলি ঠাইত, যেনে সাগৰৰ পাৰত (Beach) কোনোবা আন্ধাৰ চুকত চুমা খাবলৈ। আটাইতকৈ ডাঙৰ কথা… মই এজন পুৰুষৰ সেই সকলো **গৰম মালপানী (Ejaculation)** শেষ টোপালটোলৈকে পান কৰিব খোজোঁ (Drink all)।”
ভাস্কৰৰ এইবোৰ শুনি লিংগটো আকৌ এবাৰ পাথৰৰ দৰে কঠিন হৈ পৰিল। সি লাহেকৈ আটাইতকৈ ৰহস্যময় প্ৰশ্নটো সুধিলে।
**ভাস্কৰ:** “আণ্টি… তোমাৰ গিৰিয়েক জীয়াই থাকোঁতে তুমি কেতিয়াবা আন ‘বুল’ৰ (Bull/Cuckold dynamic) লগত সম্পৰ্ক কৰিছিলা নেকি?”
**আণ্টি:** (অলপ ৰৈ, এটা ৰহস্যময় হাঁহিৰে) “অ’… কৰিছিলোঁ। বছৰত দুবাৰ বা তিনিবাৰকৈ আমি যেতিয়া বাহিৰলৈ ফুৰিবলৈ (Vacation) গৈছিলোঁ, তেতিয়া তেওঁ নিজেই মোৰ বাবে তেনেকুৱা শক্তিশালী পুৰুষ বিচাৰি দিছিল। তেওঁ মোৰ সেই **পৈণত দেহৰ** ওপৰত আনৰ আধিপত্য দেখি বহুত সুখ পাইছিল। কিন্তু তেওঁ যোৱাৰ পিছত মই কাৰো লগত ইমান সহজ হ’ব পৰা নাছিলোঁ… এতিয়া তোমাক নোপোৱালৈকে।”
**ভাস্কৰ:** “তেনেহ’লে গিৰিয়েক ঢুকোৱাৰ পিছত তুমি কাৰো লগত শাৰীৰিক সম্পৰ্ক (Physical intimacy) কৰা নাই নেকি?”
আণ্টিয়ে আকৌ এবাৰ ৰহস্যময়ী হাঁহি এটা মাৰিলে।
**আণ্টি:** “সেইটো এটা সম্পূৰ্ণ বেলেগ অধ্যায় (Different chapter)। মই সময় হ’লে তোমাক সকলো সবিশেষ ক’ম। এতিয়া তুমি কোৱা… তোমাৰ মনৰ গোপন ইচ্ছা (Fantasy) কি? তুমি মোক লৈ কি কি কৰিব খুজিছা?”
**ভাস্কৰ:** (এক বন্য উত্তেজনাত) “মোৰ ইচ্ছা… তোমাক তোমাৰ জীয়াৰী দুজনীৰ সমুখতে চুদিবলৈ (Suda in front of daughters)! সিহঁতে হয়তো বেলেগ কোঠাত টোপনি যাব আৰু মই তোমাৰ সেই **বিশাল নিতম্ব দুটাৰ** মাজত প্ৰচণ্ড আঘাত কৰিম। মই বিচাৰোঁ তুমি সিহঁতৰ ভয়ত চিঞৰিব নোৱাৰা কৈ নিজৰ হাতখন মুখত দি থাকিবা আৰু মই তোমাৰ সেই **পকৰটো** একেবাৰে ফাটি যোৱাকৈ চুদিম। মই তোমাক সম্পূৰ্ণৰূপে এজনী ‘পৈণত দাসী’ কৰি ৰাখিব খোজোঁ।”
আণ্টিৰ ফোনৰ সিটো মূৰৰ পৰা এক তীব্ৰ নিচাভৰা হুমুনিয়াহ ভাহি আহিল। ভাস্কৰৰ এই দুঃসাহসিক ইচ্ছাই আণ্টিৰ সেই **মঙহাল যোনিখন** চাগে এতিয়া পুনৰ বৰষুণৰ দৰে তিয়াই পেলাইছে।