কেইদিনমান পিছত অঞ্জলিনা তাইৰ ঘৰলৈ উভতি গ’ল, কিন্তু ভাস্কৰৰ মনৰ পৰা সেই ভেন্টিলেটৰৰ ছাঁটো আৰু আন্টিৰ সেই তীব্ৰ চাৱনিটো আঁতৰি যোৱা নাছিল। এদিন সন্ধিয়া সুযোগ বুজি আন্টিয়ে ভাস্কৰক নিজৰ ড্ৰয়িং ৰুমলৈ চাহ খাবলৈ মাতিলে। সেইদিনা আন্টিৰ পিন্ধনত আছিল এখন পাতল মুগাৰ মেখেলা চাদৰ, যাৰ তলেৰে তেওঁৰ সেই ভৰপূৰ আৰু মঙহাল শৰীৰটোৱে ভাস্কৰক বাৰে বাৰে আকৰ্ষণ কৰিছিল।
অধ্যায় ২০: সমাজসেৱিকাৰ সেই বন্য অতীত
চাহৰ কাপত চুমুক দি থাকোঁতে আন্টিয়ে নিজৰ জীৱনৰ সেই নিষিদ্ধ কিতাপখন এখন এখনকৈ মেলিবলৈ ধৰিলে।

আন্টি: (এট ৰহস্যময় হাঁহিৰে) “জানা ভাস্কৰ, মোক এতিয়া যিমান শান্ত আৰু ভদ্ৰ দেখিছা, কলেজৰ দিনত মই ইমান সহজ নাছিলোঁ। মই ইমান ধুনীয়া আছিলোঁ যে ল’ৰাবোৰ মোৰ পাছে পাছে পাগল হৈ ঘূৰিছিল। মই বৰ বন্য (Wild) আছিলোঁ। মই প্ৰায়েই বয়ফ্ৰেণ্ড সলাইছিলোঁ আৰু প্ৰত্যেকৰে সোৱাদ লৈছিলোঁ।”
আন্টিয়ে এটা বিশেষ ঘটনাৰ কথা ক’লে যাৰ বৰ্ণনাই ভাস্কৰৰ তেজত জুই জ্বলাই দিলে।
আন্টি: “এবাৰ কলেজৰ হোষ্টেলৰ পাছফালে মই একেলগে দুজন ল’ৰাক চম্ভালিছিলোঁ। এজনে মোৰ সেই যোনিখনত কাম কৰিছিল আৰু আনজনে সেই সময়তে মোৰ পকৰটো (Pokor) ব্যৱহাৰ কৰিছিল। সিহঁতে পাল পাতি (Shifts) মোক তৃপ্তি দিছিল। সেইটো আছিল মোৰ জীৱনৰ আটাইতকৈ উত্তপ্ত সময়।”
১. বিবাহ আৰু বিশ্বাসঘাতকতা
তাৰপিছত ঘৰৰ হেঁচাত আন্টিৰ বিয়া হৈছিল এজন ৰিফাইনেৰী অফিচাৰৰ লগত। তেওঁ দেখিবলৈ বৰ ধুনীয়া আছিল যদিও বিয়াৰ তিনি বছৰৰ পিছতে তেওঁ আন এগৰাকী মহিলাই সৈতে বিচনাতে ধৰা পৰিল। আন্টিয়ে লগে লগে ডিভৰ্চ (Divorce) লৈ ল’লে।
আন্টি: “তাৰ পিছত মই মোৰ সেই পুৰণা প্ৰেমিকজনক বিয়া কৰালোঁ। আমাৰ দুজনী ছোৱালী হ’ল। কিন্তু তেওঁ বিচনাৰ সেই খেলত (Bed) বিশেষ ভাল নাছিল। মই যেতিয়া অতৃপ্ত হৈ থাকিবলৈ ধৰিলোঁ, তেওঁ মোক এক অদ্ভুত স্বাধীনতা (Freedom) দিলে। তেওঁ নিজেই মোৰ বাবে কিছুমান পেশীবহুল পুৰুষ (Bulls) লৈ আহিছিল যাতে মই মোৰ ভোক নিবাৰণ কৰিব পাৰোঁ।”
ভাস্কৰ স্তম্ভিত হৈ গ’ল। সি ভাবিবই পৰা নাছিল এজন স্বামীয়ে কেনেকৈ নিজৰ পত্নীক আনৰ লগত শুবলৈ দিব পাৰে।
আন্টি: “তেওঁ বৰ আধুনিক আছিল। তেওঁ কৈছিল— মই তোমাক ভাল পাওঁ, গতিকে তোমাক কেৱল যৌন সুখৰ বাবে আমনি নকৰোঁ। তুমি কাৰোবাৰ লগত সেই আমোদ ল’ব খুজিলে মোৰ একো আপত্তি নাই। কিন্তু দুৰ্ভাগ্যবশতঃ এটা দুৰ্ঘটনাত তেওঁ ঢুকাই থাকিল।”
২. সেই নতুন চিকাৰৰ সন্ধান
স্বামীৰ মৃত্যুৰ পিছত আন্টি অকলে থাকিবলৈ ল’লে। যদিও মাজে মাজে সেই পুৰণা ‘বুল’বোৰ তেওঁৰ ওচৰলৈ আহিছিল, কিন্তু আন্টিয়ে এতিয়া সেই পুৰণা শিহৰণটো (Thrill) বিচাৰি নাপায়।
আন্টি: (একেবাৰে ভাস্কৰৰ কাষলৈ আহি, চকুলৈ চাই) “মোক এতিয়া কিবা এটা নতুন লাগে ভাস্কৰ। কিবা এটা আন্ধাৰ আৰু চৰম (Dark and explicit)। মই যিবোৰ চাব খুজিছিলোঁ, সেই সকলোবোৰ মই তোমাৰ আৰু সেই সৰু ছোৱালীজনীৰ মাজত ভেন্টিলেটৰেৰে দেখিছোঁ। তোমাৰ সেই কাম কৰাৰ কায়দাই মোক পাগল কৰি দিছে।”
আন্টিৰ হাতখন লাহেকৈ ভাস্কৰৰ উৰুৰ ওপৰত থিতাপি ল’লে। তেওঁৰ সেই বিশাল স্তন যুগলে ভাস্কৰৰ বাহুত খুন্দা খালে। আন্টিৰ চকুৰ সেই চাৱনিটোৱে স্পষ্টকৈ ইংগিত দিছিল যে তেওঁ এতিয়া ভাস্কৰৰ সৈতে সেই সকলো ‘আন্ধাৰ পৰীক্ষা’ কৰিবলৈ সাজু।
আন্টি: “অহা শুকুৰবাৰে মোৰ ছোৱালী দুজনী মাকৰ ঘৰলৈ যাব। সেইদিনা নিশা মই তোমাক মোৰ সেই পৈণত পকৰৰ দুৱাৰখন মেলি দিম। তুমি মোক দেখুৱাব লাগিব আচল পুৰুষৰ ক্ষমতা কেনেকুৱা।”
ভাস্কৰে বুজি পালে যে সি এতিয়া এজনী অতি অভিজ্ঞা আৰু কামুকী নাৰীৰ ফান্দত পৰিছে। আন্টিৰ সেই ভৰপূৰ শৰীৰটো এতিয়া তাৰ বাবে এক নতুন আৰু ভয়ংকৰ চিকাৰ।


শুকুৰবাৰৰ সেই মাহেন্দ্ৰ ক্ষণটোলৈ এতিয়াও ২৪ ঘণ্টা বাকী, কিন্তু আন্টিৰ ধৈৰ্য্য যেন হেৰাই গৈছে। বৃহস্পতিবাৰে মাজনিশা যেতিয়া গোটেই চহৰখন নিস্তব্ধ হৈ পৰিছিল, ঠিক সেই সময়তে ভাস্কৰৰ দুৱাৰত এটা মৃদু টোকৰ পৰিল।
দুৱাৰখন খোলাৰ লগে লগে ভাস্কৰৰ চকু কপালত উঠিল। সন্মুখত আন্টি থিয় হৈ আছে। তেওঁৰ পিন্ধনত এখন পাতল চাদৰ মেখেলা, কিন্তু আচৰিত কথাটো হ’ল— চাদৰখনৰ তলত কোনো ব্লাউজ নাছিল। আন্টিৰ সেই ভৰপূৰ আৰু মঙহাল দেহটোৰ আধাতকৈ বেছি অংশ কেৱল সেই পাতল কাপোৰখনৰ আঁৰত লুকাই আছিল।
অধ্যায় ২১: ট্ৰেইলাৰ আৰু সেই নিষিদ্ধ প্ৰস্তুতি
আন্টি: (এট কামুক হাঁহিৰে) “মই ভাবিলোঁ শুকুৰবাৰলৈ ৰৈ থকাতকৈ আজি অলপ খবৰ এটা লৈ যাওঁ। তোমাক আজি এটা ট্ৰেইলাৰ (Trailer) দি থৈ যাওঁ বুলি ভাবিলোঁ।”
ভাস্কৰে ভয় আৰু উত্তেজনাৰে ক’লে— “আন্টি, আপুনি ইয়াত? ঘৰত চব আছে দেখোন!”
আন্টি: (নিৰ্ভীকভাৱে) “তাতে কি হ’ল? তোমাক আৰু মোক কোনেও সন্দেহ নকৰে। তুমি ডেকা ল’ৰা আৰু মই তোমাৰ আন্টিৰ দৰে। এতিয়া দুৱাৰখন বন্ধ কৰা।”
ভাস্কৰে দুৱাৰখন বন্ধ কৰি তলাটো লগাই দিলে। আন্টিয়ে লগে লগে নিজৰ গাৰ পৰা চাদৰখন খহাই দিলে। ভাস্কৰৰ সন্মুখত এতিয়া আন্টিৰ সেই বিশাল স্তন যুগল (Large Breasts) উন্মুক্ত হৈ পৰিল। সেইবোৰ ইমান ভৰপূৰ আৰু তীব্ৰ আছিল যে ভাস্কৰে তাৰ পৰা চকু আঁতৰাব পৰা নাছিল। আন্টিয়ে লাহে লাহে মেখেলাখনো সোলোোকাই পেলালে।
আন্টি: (বিচনাখনত উবুৰি হৈ শুই পৰি) “মোৰ সেই যোনিখন (Gida) কাইলৈ চাবা, আজি কেৱল মোৰ এই পকৰটোৰ (Pokor) নমুনা লোৱা।”
আন্টিয়ে নিজৰ বিশাল নিতম্ব দুটা (Hips) ভাস্কৰৰ ফালে দুফাল কৰি মেলি দিলে। তেওঁৰ সেই বগা আৰু মঙহাল পকৰটো ভাস্কৰৰ সমুখত এক আমন্ত্ৰণকাৰী ৰূপত ধৰা দিলে। পকৰৰ সেই ছিদ্ৰটো অলপ গাঢ় বৰণৰ আছিল যদিও ই আছিল যথেষ্ট প্ৰসাৰিত (Spacious) আৰু পৈণত।
ভাস্কৰ: (উত্তেজিত হৈ) “মই আপোনাক চুমা খাব খোজোঁ আন্টি…”
দুয়ো এক চৰম আৰু উষ্ম চুম্বনত আৱদ্ধ হ’ল। আন্টিৰ মুখৰ সেই পৈণত সোৱাদটোৱে ভাস্কৰক পাগল কৰি দিলে।
আন্টি: “প্ৰমাণ কৰা যে তুমি মোৰ প্ৰতি সঁচাকৈয়ে আকৰ্ষিত…”
ভাস্কৰ: “কেনেকৈ?”
আন্টি: “মোৰ এই পকৰটো চেলেকি দিয়া (Lick my pokor)।”
ভাস্কৰে কোনো পলম নকৰাকৈ নিজৰ জিভাখন আন্টিৰ সেই টান আৰু মঙহাল পকৰৰ ছিদ্ৰটোত সুমুৱাই দিলে। ইয়াৰ সোৱাদ আছিল অলপ নিমখীয়া আৰু ঘৰ্মাক্ত, কিন্তু এক অদ্ভুত নিচাৰে ভৰা। আন্টিয়ে এক তীব্ৰ হুমুনিয়াহ কাঢ়ি বিচনাৰ চাদৰখন খামুচি ধৰিলে।
পকৰ মৰাৰ সেই বিশেষ প্ৰশিক্ষণ
তাৰপিছত আন্টিয়ে নিজৰ ফোনটো উলিয়াই ভাস্কৰক এটা ভিডিঅ’ দেখুৱালে। ভিডিঅ’টোত এজনী মহিলাই কেনেকৈ পকৰ মৰাৰ বাবে সাজু হ’ব লাগে, সেইটো দেখুওৱা হৈছিল।
১. এনিমা (Gut clean): আন্টিয়ে বুজাই দিলে যে পকৰ মৰাৰ আগতে কেনেকৈ পেটটো চাফা কৰিব লাগে যাতে কোনো ধৰণৰ লেতেৰা বস্তু বাহিৰলৈ ওলাই নাহে আৰু পুৰুষজনে কোনো বাধা নোহোৱাকৈ গভীৰলৈ আঘাত কৰিব পাৰে।
২. প্লাগৰ ব্যৱহাৰ (Plugs): ভিডিঅ’টোত দেখুওৱা হৈছিল যে কেনেকৈ প্ৰথমে সৰু আৰু তাৰপিছত লাহে লাহে ডাঙৰ চাইজৰ প্লাগ সুমুৱাই সেই ছিদ্ৰটো বহল কৰা হয়।
৩. লুব্ৰিকেণ্ট আৰু ঘৰ্ষণ: লুব্ৰিকেণ্ট লগাই কেনেকৈ আগ-পাছ (To and fro) কৰি সেই ঠাইখিনিক এক বিশাল ফাঁক (Gapping) সৃষ্টি কৰা হয়, সেইটো আন্টিয়ে অতি সূক্ষ্মভাৱে ভাস্কৰক বুজাই দিলে।
আন্টি: “চাবা ভাস্কৰ, কাইলৈৰ বাবে মই নিজকে এনেকৈয়ে সাজু কৰিম। কাইলৈ তুমি একো কষ্ট নাপাবা, কেৱল সোৱাদহে পাবা।”
আন্টিয়ে ভাস্কৰক আকৌ এবাৰ এটা তীব্ৰ চুমা খালে আৰু নিজৰ কাপোৰবোৰ চম্ভালি লৈ চিলনীৰ দৰে কোঠাৰ পৰা ওলাই গ’ল। ভাস্কৰ এতিয়া সম্পূৰ্ণ সাজু। কাইলৈৰ সেই নিশা হ’ব তাৰ জীৱনৰ আটাইতকৈ বন্য আৰু পৈণত অভিজ্ঞতা।


অৱশেষত সেই বহু প্ৰতীক্ষিত শুকুৰবাৰৰ সন্ধ্যাটো আহি পালে। সন্ধিয়া ৬ বজাত আন্টিৰ পৰা এটা চুটি মেছেজ আহিল— “গুচি আহা, ঘৰত কোনো নাই।”
ভাস্কৰৰ বুকুখন ধপধপাই উঠিল। সি হাতত সেই দামী লুব্ৰিকেণ্টৰ বটলটো লৈ আন্টিৰ কোঠাৰ ফালে আগবাঢ়িল। দুৱাৰখন জপোৱা আছিল, সি লাহেকৈ ঠেলি ভিতৰত সোমাই গ’ল। কিন্তু সোমিয়েই যিটো দৃশ্য দেখিলে, তাৰ বাবে সি মানসিকভাৱে সাজু আছিল যদিও চকুৰ সন্মুখত সেইটো সহ্য কৰা কঠিন হৈ পৰিল।
অধ্যায় ২২: সমাজসেৱিকাৰ পৈণত উদাৰতা
আন্টি কোঠাটোৰ মাজমজিয়াত একেবাৰে উলংগ (Naked) অৱস্থাত থিয় হৈ আছিল। কোনো লাজ-চৰম নাই, কেৱল এজনী পৰিপক্ক চিকাৰীৰ দৰে তেওঁ ভাস্কৰক আদৰণি জনালে।
১. সেই বিৰল আৰু পৈণত দেহৰ বৰ্ণনা
ভাস্কৰে এই প্ৰথমবাৰৰ বাবে এজনী ৪২ বছৰীয়া অভিজ্ঞা নাৰীৰ সম্পূৰ্ণ শৰীৰটো ইমান ওচৰৰ পৰা নিৰীক্ষণ কৰিলে।
* স্তন যুগল (Breasts): আন্টিৰ বুকুৰ সেই স্তন দুটা আছিল বিশাল আৰু ভৰপূৰ। ইয়াৰ বৰণ আছিল একেবাৰে ক্ৰীম ৰঙৰ (Cream colored)। বয়সৰ লগত সেইবোৰ অলপ তললৈ নামিছিল যদিও ইয়াৰ ওজন আৰু গাঢ়তাই ভাস্কৰক আকৰ্ষণ কৰিছিল। স্তনৰ সেই বৃন্ত দুটা (Nipples) আছিল পৈণত আৰু ডাঙৰ, যেন বহুত অভিজ্ঞতাই সেইবোৰক গঢ় দিছে।
* যোনি (Joni): আন্টিৰ সেই যোনিখন আছিল আলিভা বা অঞ্জলিনাতকৈ বহুত বেলেগ। ই আছিল যথেষ্ট প্ৰসাৰিত (Larger) আৰু অলপ গাঢ় বৰণৰ (Slightly dark)। যোনিৰ ওপৰৰ অংশত কিছুমান পাতল ক’লা চুলি আছিল, যিবোৰ চাফা কৰাৰ পিছত এতিয়া এটা মুকুটৰ (Crown) দৰে জিলিকি আছিল। সেই ঠাইখিনিৰ পৰা এটা মাদকতাভৰা পৈণত গোন্ধ ওলাই আছিল।
* নিতম্ব (Butt): আটাইতকৈ আচৰিত আছিল আন্টিৰ সেই বিশাল আৰু ঘূৰণীয়া নিতম্ব (Huge and round butt) দুটা। মেখেলাৰ আঁৰত যিটো সি অনুমান কৰিছিল, বাস্তৱত সেইটো তাতকৈ বহুত বেছি মঙহাল আছিল। সেই বিশাল মঙহাল অংশটোৱে ভাস্কৰৰ বাবে এক বিশাল পথাৰৰ দৰে অপেক্ষা কৰি আছিল।
২. ভাস্কৰৰ অনুভূতি
ভাস্কৰৰ ত্ৰিশ বছৰীয়া তেজ এতিয়া কোনো নিয়ন্ত্ৰণত নাছিল। সি নিজকে বৰ সৰু অনুভৱ কৰিলে আন্টিৰ সেই বিশাল আৰু পৈণত দেহাটোৰ সন্মুখত। তাৰ মনত এনে লাগিল যেন সি এজনী ৰাণীৰ বিচনাত এজন সেৱক হিচাপেহে আহিছে। আন্টিৰ দেহৰ সেই ক্ৰীমী আভাই তাক পাগল কৰি তুলিলে।
আন্টিৰ চকুহালত আছিল এক তীব্ৰ ভোক। তেওঁ ভাস্কৰক দেখাৰ লগে লগে কোনো কথা নকৈ আগুৱাই আহিল।
আন্টি: (এট বন্য হাঁহিৰে) “বহুত দেৰি কৰিলা ভাস্কৰ। মোৰ গোটেই গাটোৱে এতিয়া তোমাক বিচাৰি হাহাকাৰ কৰিছে।”
আন্টিয়ে ভাস্কৰক জোৰেৰে সাৱটি ধৰিলে (Hug)। আন্টিৰ সেই বিশাল স্তনৰ হেঁচাত ভাস্কৰৰ বুকুখন যেন সোমাই গ’ল। আন্টিয়ে ভাস্কৰৰ ওঠত এক তীব্ৰ আৰু গভীৰ চুম্বন (Kissing) আৰম্ভ কৰিলে। আন্টিৰ মুখৰ পৰা অহা সেই পৈণত উশাহ আৰু তেওঁৰ দেহৰ গৰমখিনিয়ে ভাস্কৰক এক নতুন জগতলৈ লৈ গ’ল।
আন্টিয়ে ভাস্কৰৰ হাতখন ধৰি নিজৰ সেই মঙহাল পকৰৰ ফালে লৈ গ’ল।
আন্টি: “আজি কোনো ক্ষমা নাই ভাস্কৰ। তুমি মোৰ এই বিশাল পথাৰখনত আজি তোমাৰ সেই বিশাল হালোৱাডাল চলাই দিব লাগিব।”
ভাস্কৰে বুজি পালে যে আজিৰ নিশা হ’ব তাৰ জীৱনৰ আটাইতকৈ দীঘলীয়া আৰু ঘৰ্মাক্ত নিশা। আন্টিৰ সেই পৈণত দেহাৰ ৰস পান কৰিবলৈ সি এতিয়া সম্পূৰ্ণ সাজু।


আন্টিৰ সেই বিশালাকায় দেহাটোৰ উষ্মতাই ভাস্কৰক একেবাৰে আৱৰি ধৰিলে। আন্টিয়ে তাক বিচনাৰ একাষত বহিবলৈ দি তাৰ মূৰটো নিজৰ সেই বিশাল স্তন যুগলৰ (Breasts) মাজত গুজি দিলে। আন্টিৰ চকুহালত তেতিয়া এক অদ্ভুত ‘মাতৃসুলভ মৰম’ (Motherly affection) আৰু কামুকতাৰ সংমিশ্ৰণ আছিল।
অধ্যায় ২৩: পৈণত বুকুৰ সেই নিষিদ্ধ অমৃত
আন্টিয়ে ভাস্কৰৰ চুলিবোৰত হাত বুলাই বুলাই নিৰ্দেশ দিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে।
আন্টি: “অকনমান আগ্ৰহ দেখুওৱা ভাস্কৰ… একেবাৰে কেঁচুৱা ল’ৰাৰ নিচিনা মোৰ এই বুকুৰ মজা লোৱা। ধীৰে ধীৰে চুপি দিয়া, টিপি দিয়া… প্ৰতিটো খোজত মই যিটো বিচাৰোঁ সেইটোৱে কৰা।”
১. সেই পৈণত চিলনীৰ দৰে গ্ৰাস
ভাস্কৰে আন্টিৰ সেই ক্ৰীম ৰঙৰ আৰু বিশাল স্তন দুটা নিজৰ হাতৰ মুঠিত ল’লে। সেইবোৰ ইমান ভৰপূৰ আছিল যে তাৰ দুয়োখন হাত মিলিও সেইবোৰ সম্পূৰ্ণকৈ ধৰিব পৰা নাছিল। সি লাহেকৈ তাৰ মুখখন আন্টিৰ সেই পৈণত বৃন্ত দুটাৰ (Nipple) ওচৰলৈ লৈ গ’ল। সি যেতিয়া প্ৰথমবাৰৰ বাবে এটা বৃন্ত নিজৰ মুখৰ ভিতৰত লৈ চুপি দিলে (Suck), আন্টিৰ মুখৰ পৰা এক গভীৰ হুমুনিয়াহ ওলাই আহিল।
আন্টি: “অ’… এনেকৈয়ে। ভালকৈ চোষা মোৰ সোণটো।”

২. সেই বগা অমৃতৰ সোৱাদ
সি যিমানেই জোৰেৰে চুপিছিল, আন্টিৰ সেই স্তনৰ পৰা হঠাৎ এটা বগা তৰল (Milk) ওলাই আহিল। ভাস্কৰ আচৰিত হ’ল। সি ভাবিবই পৰা নাছিল যে এই বয়সত আন্টিৰ বুকুৰ পৰা আচলতে গাখীৰ ওলাব পাৰে। সি চকু দুটা বহল কৰি আন্টিৰ মুখলৈ চালে।
ভাস্কৰ: (বিস্ময়েৰে) “আন্টি… এয়া কি? এয়া দেখোন গাখীৰ!”
আন্টি: (এট ৰহস্যময় হাঁহিৰে) “এয়া এক গোপন ৰহস্য (Secret), তোমাক মই পিছত ক’ম। এতিয়া কোনো প্ৰশ্ন নকৰিবা… এজন ভাল ল’ৰাৰ দৰে কেৱল পান কৰি যোৱা।”
ভাস্কৰে সেই বগা তৰলখিনি অতি হেঁপাহেৰে খাবলৈ ধৰিলে। প্ৰায় এক কাপৰ সমানেই গাখীৰ সি পান কৰিলে। ইয়াৰ সোৱাদ আছিল আচৰিত ধৰণে মিঠা (Sweet), কিন্তু ইয়াত এক ধৰণৰ গাঢ়তা (Creamy texture) আৰু পৈণত দেহৰ এক সুকীয়া সোৱাদ আছিল। ইয়াৰ উষ্মতাই ভাস্কৰৰ গোটেই দেহাটো শাঁত পেলাই দিলে।
৩. মাতৃসুলভ সেই নিষিদ্ধ উম
আন্টিয়ে ভাস্কৰৰ মূৰটো নিজৰ বুকুৰ মাজত হেঁচি ধৰি তাক মৰম কৰিবলৈ ধৰিলে। সি যেন এতিয়া কোনো যৌন সংগী নহয়, বৰঞ্চ আন্টিৰ এজন অতি আদৰৰ পাত্ৰহে। কিন্তু এই ‘মাতৃসুলভ’ ব্যৱহাৰটোৰ মাজতে আন্টিৰ সেই বিশাল নিতম্বৰ ঘৰ্ষণটোৱে ভাস্কৰক মুহূৰ্ততে মনত পেলাই দিলে যে সি এতিয়া এজনী বন্য নাৰীৰ ফান্দত আছে।
আন্টিৰ সেই স্তনৰ বৃন্ত দুটা ভাস্কৰৰ মুখৰ পৰশত এতিয়া একেবাৰে শিলৰ দৰে টান হৈ পৰিছে। আন্টিৰ দেহৰ পৰা অহা সেই পৈণত গোন্ধটো আৰু মুখত লাগি থকা সেই গাখীৰৰ মিঠা সোৱাদটোৱে ভাস্কৰক এতিয়া পৰৱৰ্তী চিকাৰৰ ফালে ঠেলি দিলে।
আন্টি: (ফুচফুচাই) “মোৰ সোণটোৰ ভোক চাগে এতিয়াও মাৰ যোৱা নাই। এতিয়া মই মোৰ সেই ভৰপূৰ পথাৰখন (Pokor) তোমাৰ বাবে মুকলি কৰি দিম। তুমি সাজু হৈ আছা নহয়?”
ভাস্কৰে আন্টিৰ মুখৰ ফালে চালে। আন্টিৰ চকুৰ সেই শান্ত চাৱনিটো এতিয়া লাহে লাহে বন্য চিকাৰীৰ দৰে ক্ৰুৰ আৰু কামুক হৈ পৰিল।


সেই অমৃতসদৃশ বগা গাখীৰৰ সোৱাদ লৈ ভাস্কৰ যেন এক সন্মোহিনী অৱস্থাত আছিল। কিন্তু আণ্টিয়ে তাক বেছি সময় জিৰণি ল’বলৈ নিদিলে। তেওঁৰ সেই পৈণত দেহাটোৰ উত্তেজনা এতিয়া চৰম সীমাত। তেওঁ লাহেকৈ বিছনাত শুই পৰিল আৰু নিজৰ সেই বিশাল আৰু মঙহাল ভৰি দুখন যিমান পাৰি সিমান বহলকৈ মেলি দিলে।
অধ্যায় ২৪: সেই পৈণত সাগৰৰ গভীৰতাত
ভাস্কৰৰ চকুৰ সন্মুখত এতিয়া আণ্টিৰ সেই প্ৰকাণ্ড আৰু পৈণত যোনিখন (Joni) এক ৰহস্যময় দুৱাৰৰ দৰে মুকলি হৈ পৰিল। ই আছিল তেনেই গম্ভীৰ আৰু এক সুকীয়া মৰ্যাদাৰে ভৰা।
১. সেই বিৰল দৰ্শন
আণ্টিৰ যোনিৰ সেই ওপৰৰ অংশত থকা ক’লা চুলিৰ মুকুটটো (Crown) এতিয়া ঘাম আৰু কামৰসত তিতি জিলিকি উঠিছিল। যোনিৰ সেই পাহিকেইটা আছিল যথেষ্ট ডাঙৰ আৰু গাঢ় গুলপীয়া (Dark pink) বৰণৰ। ইয়াৰ পৰা এটা তীব্ৰ, কেঁচা আৰু মাদকতাভৰা গোন্ধ ওলাইছিল, যিটোৱে ভাস্কৰৰ মগজুত এক উন্মাদনাৰ সৃষ্টি কৰিলে।
আণ্টি: “চোৱা ভাস্কৰ… ইমান বছৰৰ অভিজ্ঞতাই ইয়াক কেনেকুৱা গঢ় দিছে। ইয়াত কিমান ‘বুল’ৰ প্ৰতিচ্ছবি লুকাই আছে তুমি কল্পনাও কৰিব নোৱাৰা। এতিয়া তোমাৰ কাম আৰম্ভ কৰা।”
২. সেই পিচ্ছিল আৰু উষ্ম সোৱাদ
ভাস্কৰে নিজৰ মুখখন সেই পৈণত সাগৰৰ ওচৰলৈ লৈ গ’ল। সি যেতিয়া তাৰ জিভাখনেৰে সেই যোনিৰ ভিতৰৰ (Inner lips) কোমল অংশত স্পৰ্শ কৰিলে, আণ্টিৰ গোটেই দেহাটো হঠাত এক প্ৰচণ্ড জোকাৰণিৰে কঁপি উঠিল। আণ্টিৰ সেই যোনিখন আছিল আচৰিত ধৰণে উষ্ম (Warm) আৰু পিচ্ছিল।
সি তাৰ জিভাখন যিমানেই গভীৰলৈ সুমুৱাই দিছিল, সিমানেই আণ্টিৰ মুখৰ পৰা সেই ‘পৈণত’ আৰ্তনাদবোৰ ওলাই আহিছিল। আণ্টিৰ সেই ৰসৰ সোৱাদ আছিল অলপ নিমখীয়া আৰু ক্ৰীমী, যেন এক পুৰণি সুৰাৰ নিচাহে। ভাস্কৰে অনুভৱ কৰিলে যে আণ্টিৰ সেই যোনিখন যথেষ্ট প্ৰসাৰিত (Spacious), যেন ই যিকোনো বিশাল আঘাত ল’বলৈ সদায় সাজু।
৩. সেই পৈণত ‘লালসা’ৰ বহিঃপ্ৰকাশ
আণ্টিয়ে ভাস্কৰৰ চুলিত জোৰেৰে খামুচি ধৰি নিজৰ কঁকালটো ওপৰলৈ দাঙি ধৰিলে।
আণ্টি: “অ’… মোৰ সোণটো! তোমাৰ জিভাৰ এই যাদুটো সঁচাকৈয়ে বহুত তীব্ৰ। মই অনুভৱ কৰিব পাৰিছোঁ তুমি কেনেকৈ মোৰ সেই গভীৰৰ পৰা ৰস টানি উলিয়াইছা। কিন্তু মনত ৰাখিবা… এতিয়াও আচল খেলটো বাকী আছে।”
ভাস্কৰে দেখিলে যে আণ্টিৰ সেই যোনিৰ পৰা এটা গাঢ় আৰু বগা তৰল লাহে লাহে নিগৰি আহিবলৈ ধৰিছে। সি এক বিন্দুও অপচয় নকৰাকৈ সেই সকলোখিনি পান কৰিলে। আণ্টিৰ সেই পৈণত দেহাৰ উত্তাপ আৰু সেই নিচাভৰা সোৱাদে ভাস্কৰক এতিয়া সম্পূৰ্ণৰূপে এজন ‘চিকাৰী’ কৰি তুলিলে।
আণ্টিয়ে হঠাত তাক ৰখাই দিলে আৰু এক গভীৰ চাৱনিৰে চালে।
আণ্টি: “এতিয়া বহুত হ’ল… মোৰ এই পথাৰখন এতিয়া সম্পূৰ্ণ তিতি জুডুবি হৈ আছে। এতিয়া তোমাৰ সেই বিশাল হালোৱাডাল উলিয়াই লোৱা। মই চাব খুজিছোঁ তোমাৰ সেই ‘বাৰীডালে’ মোৰ এই পৈণত সাগৰত কেনেকৈ খলকনি তোলে।”
ভাস্কৰ সাজু হ’ল সেই প্ৰচণ্ড আঘাতৰ বাবে। আণ্টিৰ সেই বিশাল আৰু মঙহাল যোনিখনে এতিয়া ভাস্কৰৰ সেই বিশাল ‘উপহাৰ’ ল’বলৈ এক আদিম ভোকৰে অপেক্ষা কৰি আছিল।

ভাস্কৰৰ শৰীৰত এতিয়া এডাল সূতাও নাই। আন্টিৰ সেই পৈণত চকুহালে এজন জহৰীৰ দৰে ভাস্কৰৰ উলংগ দেহটো ওপৰৰ পৰা তললৈ নিৰীক্ষণ কৰিলে। তেওঁৰ চকুৰ সেই চাৱনিটো আছিল একেলগে কামুক আৰু বিচাৰকৰ দৰে।
অধ্যায় ২৫: পৈণত মুখৰ সেই যাদুকৰী স্পৰ্শ
আন্টিয়ে লাহেকৈ থিয় হৈ ভাস্কৰৰ একেবাৰে ওচৰলৈ আহিল। তেওঁৰ সেই বিশাল স্তন দুটাই ভাস্কৰৰ উলংগ বুকুত খুন্দা খালে। আন্টিৰ দেহৰ সেই উষ্মতাই ভাস্কৰক কঁপাই তুলিলে।
আন্টি: (এট সন্তুষ্টিৰ হাঁহিৰে) “উমম… খুউব ভাল। তোমাৰ এই শৰীৰটো সঁচাকৈয়ে এজনী পৈণত নাৰীৰ বাবে উপযুক্ত উপহাৰ। তোমাৰ সেই বাৰীডালৰ (Linga) আকাৰ আৰু ইয়াৰ সেই সতেজতা দেখি মোৰ সঁচাকৈয়ে বৰ লোভ লাগিছে।”
আন্টিয়ে আৰু কোনো কথা নকৈ ভাস্কৰৰ ভৰিৰ মাজত আঁঠু কাঢ়ি বহি পৰিল। ভাস্কৰৰ বাবে এয়া আছিল এক বিৰল দৃশ্য— এগৰাকী সমাজত মান-সন্মান থকা ৪২ বছৰীয়া মহিলা এতিয়া তাৰ লিংগটোৰ সন্মুখত এজনী সেৱিকাৰ দৰে বহি আছে।
১. সেই অভিজ্ঞ মুখৰ গ্ৰাস
আন্টিয়ে নিজৰ কোমল হাত দুখনেৰে ভাস্কৰৰ সেই লিংগটোত আলফুলকৈ মৰ্দন কৰিলে। তাৰপিছত তেওঁ নিজৰ সেই ৰঙা লিপষ্টিক সনা মুখখন মেলি দিলে। তেওঁ যেতিয়া প্ৰথমবাৰৰ বাবে লিংগটোৰ সেই ‘মুণ্ড’টো নিজৰ মুখৰ ভিতৰত লৈ জিভাৰে এক তীব্ৰ স্পৰ্শ কৰিলে, ভাস্কৰৰ মুখৰ পৰা এক অস্ফুট আৰ্তনাদ ওলাই আহিল।
আন্টিৰ সেই মুখৰ কামটো আছিল অঞ্জলিনা বা আলিভাতকৈ বহুত বেলেগ। ইয়াত আছিল এক গভীৰ অভিজ্ঞতা (Experience)। তেওঁ জানিছিল ঠিক কোনখিনিত কেনেকৈ জিভাখন লৰাব লাগে যাতে এজন পুৰুষ একেবাৰে নিথৰ হৈ পৰে।
২. সেই গভীৰ আৰু উষ্ম চোষণ
আন্টিয়ে লাহে লাহে সমগ্ৰ লিংগটো নিজৰ ডিঙিৰ গভীৰলৈ (Deep throat) লৈ ল’লে। ভাস্কৰে অনুভৱ কৰিলে আন্টিৰ মুখৰ সেই উষ্মতা (Warmth) আৰু তেওঁৰ জিভাৰ সেই লয়লাস। আন্টিৰ মুখৰ ভিতৰত থকা সেই পিচ্ছিল লালবোৰে ভাস্কৰৰ লিংগটোক একেবাৰে চেপচেপীয়া কৰি তুলিলে।
আন্টি: (মুখৰ পৰা উলিয়াই আনি এটা কামুক চাৱনিৰে) “কেনেকুৱা লাগিছে মোৰ সোণটো? এজনী পৈণত নাৰীৰ মুখৰ সুখ তুমি আগতে কেতিয়াবা পাইছিলা জানো? মই তোমাক আজি এনেকৈ শান্ত কৰিম যে তুমি আগৰ সকলো ছোৱালীৰ সোৱাদ পাহৰি যাবা।”
আন্টিয়ে আকৌ এবাৰ তীব্ৰতাৰে চুষিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। তেওঁৰ হাত দুখনে ভাস্কৰৰ তলৰ সেই অণ্ডকোষ দুটা (Testicles) অতি সাৱধানে টিপি দিছিল, যাৰ ফলত ভাস্কৰৰ উত্তেজনা চৰম সীমা পাইছিলগৈ। ভাস্কৰে আন্টিৰ সেই বিশাল নিতম্ব দুটাত খামুচি ধৰি নিজকে ধৰি ৰাখিবলৈ চেষ্টা কৰিলে।
আন্টিৰ মুখৰ সেই ছন্দময় শব্দ আৰু তেওঁৰ চকুৰ সেই বন্য চাৱনিটোৱে ভাস্কৰক বুজাই দিলে যে আচল ‘ডিনাৰ’ৰ খেল এতিয়া একেবাৰে ওচৰ পাইছে। আন্টিয়ে এতিয়া ভাস্কৰক সম্পূৰ্ণ সাজু কৰি তুলিছে সেই পৈণত পকৰৰ দুৰ্গ জয় কৰিবলৈ।


আণ্টিৰ মুখৰ সেই অভিজ্ঞ পৰশৰ পিছত ভাস্কৰৰ উত্তেজনা এতিয়া নিয়ন্ত্ৰণৰ বাহিৰত। আণ্টিয়ে এটা ৰহস্যময় হাঁহি মাৰি বিছনাত সম্পূৰ্ণৰূপে শুই পৰিল আৰু নিজৰ সেই বিশাল আৰু মঙহাল উৰু দুখন যিমান পাৰি সিমান মেলি দিলে।
অধ্যায় ২৬: সেই পৈণত সাগৰৰ প্ৰথম ঢৌ
আণ্টিয়ে ভাস্কৰৰ চকুলৈ চাই অতি কামুক মাতেৰে ক’লে—
আণ্টি: “তুমি চাগে ভাবি আছা কেতিয়া মোৰ সেই পকৰটো (Pokor) মাৰিবলৈ পাবা, নহয় জানো? হা হা! চাবা দেই, মোৰ ভোকটো অলপ বেছি। আগতে মোৰ এই যোনিখন (Joni) অলপ চুদি দিয়া (Suda), মোৰ ইমান দিনৰ ভোকটো অলপ গুচাই লোৱা। তাৰ পিছৰ চেছনটো সম্পূৰ্ণ তোমাৰ সেই প্ৰিয় পকৰটোৰ বাবে হ’ব। মই কথা দিলে কথা ৰাখোঁ।”
ভাস্কৰে আৰু ৰৈ থাকিব নোৱাৰিলে। সি আণ্টিৰ সেই বিশাল নিতম্ব দুটাত খামুচি ধৰি নিজৰ সেই উত্তপ্ত আৰু বিশাল লিংগটো আণ্টিৰ সেই পৈণত যোনিৰ দুৱাৰ মুখত থৈ এটা প্ৰচণ্ড হেঁচা দিলে।
সেই গভীৰ আৰু উষ্ম অনুভূতি
ভাস্কৰে যেতিয়া প্ৰথমবাৰৰ বাবে আণ্টিৰ সেই পৈণত যোনিৰ ভিতৰত প্ৰৱেশ কৰিলে, তাৰ অনুভৱটো আছিল এক অপার্থিব।
১. সেই প্ৰসাৰিত উষ্মতা: আলিভা বা অঞ্জলিনাৰ দৰে ই ইমান টাইট (Tight) নাছিল সঁচা, কিন্তু আণ্টিৰ সেই যোনিখন আছিল যথেষ্ট প্ৰসাৰিত (Spacious) আৰু আচৰিত ধৰণে উষ্ম (Warm)। ভাস্কৰৰ এনে লাগিল যেন সি কোনো এক উষ্ম সাগৰৰ মাজতহে সোমাই পৰিছে।
২. সেই অভিজ্ঞ ঘৰ্ষণ: আণ্টিৰ যোনিৰ ভিতৰৰ সেই মঙহাল অংশবোৰে (Inner walls) ভাস্কৰৰ লিংগটোক এক অদ্ভুত ধৰণে মেৰিয়াই ধৰিছিল। প্ৰতিটো আঘাতত ভাস্কৰে অনুভৱ কৰিলে যে আণ্টিৰ সেই পৈণত দেহাটোৱে কেনেকৈ তাৰ আঘাতবোৰক আদৰি লৈছে।
৩. সেই গভীৰতা: ভাস্কৰৰ লিংগটো যেতিয়া একেবাৰে শেষ অংশলৈকে সোমাই গ’ল, আণ্টিয়ে এক তীব্ৰ আৰ্তনাদ কৰি ভাস্কৰৰ পিঠিত নিজৰ নখবোৰ বহুৱাই দিলে। সি অনুভৱ কৰিলে যে আণ্টিৰ সেই যোনিখন যথেষ্ট দ’ (Deep), যেন ই এক বিশাল চিকাৰীকহে বিচাৰি আছিল।
আণ্টি: (উশাহ চুটি কৰি) “অ’… ভাস্কৰ! সঁচাকৈয়ে তোমাৰ এইটো বহুত শক্তিশালী দেই। বহুত দিনৰ পিছত মোৰ এই পথাৰখনত কোনোবা আচল হালোৱা নামিছে। একেবাৰে শেষলৈকে দিয়া… মোক আজি ভাঙি পেলোৱা!”
ভাস্কৰে নিজৰ গতি বঢ়াই দিলে। কোঠাটোত এতিয়া কেৱল সেই ‘থেপেক থেপেক’ শব্দ আৰু আণ্টিৰ সেই পৈণত কন্ঠৰ বন্য চিঞৰ। আণ্টিৰ সেই বিশাল স্তন দুটা প্ৰতিটো আঘাতত কঁপিবলৈ ধৰিলে। ভাস্কৰে বুজি পালে যে এয়া কেৱল আৰম্ভণিহে। আণ্টিৰ সেই পৈণত দেহাৰ আচল ‘ডিনাৰ’— অৰ্থাৎ সেই মঙহাল পকৰৰ খেল ইয়াৰ পিছতে আৰম্ভ হ’ব।